รายละเอียด : ประมวลกฎหมายแพ่งพาณิชย์บรรพ1-6อาญา
ประมวลกฎหมายแพ่งพาณิชย์บรรพ1-6อาญา
การศึกษากฎหมาย กฎหมายเป็นสิ่งที่ใกล้ชิดกับสังคม การเมือง เศรษฐกิจ และความคิดเชิงปรัญชาของมนุษย์แต่ละยุคสมัย ดังนั้นการเรียนกฎหมายจึงต้องให้ความสำคัญต่อประวัติศาสตร์ และวิวัฒนาการทางสังคม โดยเฉพาะประมวลกฎหมายสมัยใหม่ แบบอย่างที่ประเทสไทยใช้อยู่ทุกวันนี้ เกิดมีขึ้นมาก่อนแล้วในประทเศยุโรปตอนกลางระหว่างศตวรรษที่๑๘ และ ๑๙ โดยเหตุผลที่สืบเนืื่องจากแนวความคิดทางการเมืองและสังคมยุโรปสมัยนั้น ซึ่งมีวิธีการศึกษากฎหมายโดยมิใช่อ่าน และทำความเข้าใจตัวบทที่เป็นลายลักษณ์อักษร แต่เพียงอย่างเดียวโดดๆ ทว่ายังศึกษาและหาคำอธิบายถึงหลักกฎหมายต่างๆ ที่อยู่เบื้องหลังตัวบทของกฎหมายแต่ละระบบไปพร้อมกันด้วย เช่นระบบสัญญา ระบบนิติกรรม ระบะละเมิด ระบบทรัพย์ หรือแม้แต่ครอบครัวมรดกก้มองเป็นระบบได้ เช่น ระบบทรัพย์สินระหว่างสามีภรรยา ระบบจัดการทรัพย์มรดก เป็นต้น
เนื้อหาปกหลัง : ประมวลกฎหมายแพ่งพาณิชย์บรรพ1-6อาญา
ประมวลกฎหมายแพ่งพาณิชย์บรรพ1-6อาญา
ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์
แก้ไขเพิ่มเติมเรื่องต่างๆ เช่นการค้ำประกันประกันหนี้การกำหนดข้อตกลงเกียวกับการค้ำประกันหรือการจำนอง สิทธิและหน้าที่ของผู้รับจำนองและผู้จำนอง การบังคับจำนอง สิทธิและหน้าที่ของผู้รับโอนทรัพย์สินซึ่งจำนอง และความระงับสิ้นไปแห่งสัญญาจำนอง
ประมวลกฎหมายอาญา
เรื่องการบังคับโทษปรับ การรอกำหนดโทษและรอการลงโทษ และแก้ไขเพิ่มเติมเกี่ยวกับโทษของผู้ใช้และผู้ถูกใช้โดยพระราชบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติมประมวลกฎหมายอาญา (ฉบับที่๒๕ )พ.ศ.๒๕๕๙
รีวิวโดยผู้เขียน : ประมวลกฎหมายแพ่งพาณิชย์บรรพ1-6อาญา
ประมวลกฎหมายแพ่งพาณิชย์บรรพ1-6อาญาสภาพสังคมไทยในปัจจุบันกำลังพัฒนาตามกระแสโลกโดยก้าวเข้าสู่ยุคเทคโนโลยีและข้อมูลข่าวสาร ดังนั้น การปรับเพื่อให้สอดคล้องต่อความทันสมัยดังกล่าวจึงมีความจำเป็น การที่สภาวะแวดล้อมด้านการเศรษฐกิจ สังคม และการเมืองถูกเปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็วเป็นผลให้กติกาทางสังคมคือกฎหมาย พัฒนาเปลี่ยนแปลงตามโดยการที่รัฐสภาตรากฎหมายใหม่และแก้ไขเพิ่มกฎหมายเก่่าขึ้นใช้บังคับ เพื่อความทันสมัยและสอดคล้องต่อวิถีแห่งความเปลี่ยนแปลง ความเปลี่ยนแปลงเช่นนี้ย่อมส่งผลกระทบทั้งทางตรงและทางอ้อมต่อประชาชนรวมถึงผู้ศึกษากฎหมายการติดตามอย่างใกล้ชิดรวดเร็วพร้อมรับข้อมูลทางกฎหมาย ด้วยความฉับไว คือความจำเป็นวึ่งนักกฎหมายและผู้ศึกษาจะหลีกเลี่ยงไม่ได้
พิชัย นิลทองคำ