รายละเอียด : รัฐสยดสยอง
เมื่อกระแสลมแห่งความศิวิไลซ์จากตะวันตกพัดพาเข้าสู่สยาม ชนชั้นนำได้พยายามปรับเปลี่ยนสภาพบ้านเมืองให้ไร้ซึ่งกลิ่นอายความเป็นอนารยะ สู่ราชอาณาจักรที่มีความเป็นอารยะในสายตาของผู้มาเยือน หนึ่งในภารกิจสำคัญที่ต้องเร่งทำคือ การกำจัด "ความสยดสยอง" ให้ปลอดพ้นไปจากพื้นที่สาธารณะ ปัดกวาดซุกซ่อนความอุจาดไว้ในพื้นที่ลับจากสายตาผู้คน
.
"รัฐสยดสยอง" ผลงานของภัทรนิษฐ์ สุรรังสรรค์ ได้เผยกลไกการสร้าง "ระบอบความสยดสยอง" (regime of horror) ของรัฐสยาม ที่ใช้ความสะพรึงกลัวเป็นเครื่องมือควบคุมราษฎรให้อยู่ใต้อาณัติ มิให้มาสร้างรอยมลทินแก่รัฐอันศิวิไลซ์ ทั้งการจัดการซากศพ ความโสโครก โรคระบาด รวมถึงการลงทัณฑ์ทรมาน
.
บางทีความสยดสยองที่ดำรงอยู่ อาจไม่น่ากลัวเท่ากลไกการจัดการความสยดสยองที่กระทำในนามความศิวิไลซ์
สารบัญ : รัฐสยดสยอง
บทนำเสนอ: อารมณวิทยาในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้
![]()
คำนำผู้เขียน
![]()
บทที่ 1ความสยดสยองในฐานะระบอบแห่งอารมณ์
![]()
บทที่ 2ความสยดสยองในยุคจารีตของสังคมไทย
![]()
บทที่ 3“ขุนกะเฬวราก” ผู้จัดการความสยดสยองจากซากศพ
![]()
บทที่ 4“กองตระเวนและกรมสุขาภิบาล” ผู้จัดการความสยดสยองบนพื้นที่สาธารณะ
![]()
บทที่ 5“โรงพยาบาล” ผู้จัดการความสยดสยองจากความโสโครกและโรคภัย
![]()
บทที่ 6“สนามสถิตยุติธรรมสยาม” ผู้ควบคุมความสยดสยองจากการทรมานร่างกาย
![]()
บทที่ 7ระบอบความสยดสยองในรัฐสยามยุคใหม่
![]()
บรรณานุกรม
17 พ.ย. 2565