รายละเอียด : ประวัติศาสตร์แห่งการเดินทางและภูมิศาสตร์การเมืองในรอบศตวรรษ ชุด ปะวัติศาสตร์ความคิด-ในรัฐไทย
ประวัติศาสตร์แห่งการเดินทางและภูมิศาสตร์การเมืองในรอบศตวรรษ ชุด ปะวัติศาสตร์ความคิดในรัฐไทย
แม้เนื้อหาของหนังสือเล่มนี้จะจบลงที่รัฐประหาร 2549 แต่ประเด็นสำคัญของผู้เขียนคือ ความสัมพันธ์เชิงอำนาจของการท่องเที่ยวที่ดำรงอยู่ในสังคมไทยผ่านสถานภาพของชนชั้นในสังคม อำนาจเป็นตัวกำหนดความสามารถในการเดินทางและเข้าถึงสถานที่ต่างๆ หรือเรียกได้ว่า ยิ่งมีอำนาจเท่าไหร่ก็ยิ่งสามารถเดินทางท่องเที่ยวได้ไกลและทั่วถึงเท่านั้น
การที่รัฐเร่งสร้างสาธารณูปโภคพื้นฐานอย่างถนนและสถานที่ราชการ เพื่อเข้าไปควบคุมความมั่นคงในเขตพื้นที่ต่างๆ รวมถึงการให้นโยบายจิตวิทยาเอาใจประชาชนที่เคยถูกกดขี่มาตลอด กลไกสำคัญก็คือ หน่วยราชการที่ทำหน้าที่บังคับบัญชาการควบคุมในระดับภาค...มีการแนะนำให้รู้จักและท่องเที่ยวจังหวัดต่างๆ รวมไปถึงแนวโน้มที่จะชูแหล่งท่องเที่ยวที่เข้ากับโครงเรื่องทางประวัติศาสตร์แบบอนุรักษนิยมในยุคนี้ การท่องเที่ยวจึงอยู่ภายใต้บริบททางการเมืองอย่างเข้มข้น
สารบัญ : ประวัติศาสตร์แห่งการเดินทางและภูมิศาสตร์การเมืองในรอบศตวรรษ ชุด ปะวัติศาสตร์ความคิด-ในรัฐไทย
- บทกล่าวนำ การท่องเที่ยวหลังโรคระบาด ความพังพินาศของสามัญชนกับทางรอดเศรษฐกิจไทย
- นิราศและยาตราการเดินทางแห่งยุคจารีต 2320 ถึง 2420
- พักผ่อนหย่อนใจ การเดินทางของเจ้านายและชนชั้นผู้มีเวลาว่าง 2430 ถึง 2475
- รุ่งอรุณแห่งรัฐประชาชาติการท่องเที่ยวกับชาตินิยมและท้องถิ่นนิยม 2475 ถึง 2500
- รายได้จากสงคราม และการกลายเป็นอุตสาหกรรมท่องเที่ยว 2500 ถึง 2522
- เที่ยวสร้างไทย การขยายตัวของตลาดในและการหลั่งไหลจากต่างชาติ 2522 ถึง2549
- บทสรุป
11 พ.ย. 2563