รายละเอียด : เห่...ชะเลรุ้ง

นวนิยายในโครงการ วรรณกรรมเพื่ออาเซียน พ่อนั่งอยู่อย่างนั้นจนใกล้รุ่ง จึงหมอบลงหันหน้าไปทางทศที่ตั้งของกรุงพนมเปญแล้วก้มลงกราบแผ่นดินเกิด พ่อกอบขี้ดินขี้ทรายจากพื้นขึ้นทูนไว้เหนือเกล้าแล้วโปรยลงบนหัว ก่อนจะเงยหน้าที่นองน้ำตาขึ้นรับแสงอรุณของวันใหม่

---