รายละเอียด : คนเถื่อนที่รัก : จอมใจคนเถื่อน (TT)R.

“จะลงมาดีดีหรือว่าจะลงมาทั้งน้ำตา นับหนึ่งถึงสามไม่ลงมา เธอเจ็บตัวแน่ หนึ่ง สอง...สะ” เขานับจำนวนครั้งเสียงดังฟังชัด คนที่อยู่ในรถรีบกระโดดลงมายืนข้างรถตู้ทันควัน “จำใส่หัวเอาไว้นะ อย่าให้ฉันเรียก อย่าให้ฉันสั่งเป็นครั้งที่สอง เพราะเธอจะไม่โชคดีเหมือนกับครั้งนี้” เขาใช้นิ้วชี้จิ้มไปยังกลางหน้าผากของพัชกานต์อย่างแรง จนศีรษะของเธอผงะหงาย “ยอดจัดการ” กล่าววาจากับเธอจบก็หันไปสั่งสุดยอดลูกน้องหนุ่มที่เดินไปหยิบโซ่เส้นหนาพร้อมกับแม่กุญแจดอกใหญ่ แล้วก้าวเดินมายังร่างของพัชกานต์ ดวงตาสาวตระหนกไม่น้อยเมื่อสุดยอดย่อตัวลงทำท่าจะใช้โซ่ล่ามข้อเท้าของเธอ “ไม่นะ กอหญ้าไม่ล่ามโซ่ ไม่!!” เธอร้องเสียงหลง เขยิบปลายเท้าหนีมือใหญ่ของสุดยอด “หุบปาก!!” เสียงตวาดดังสะท้านอีกครั้ง “ถ้าเธอไม่ยอม ฉันจะไปกรุงเทพฯ ไปล่ามพ่อกับแม่แล้วก็น้องสาวของเธอ เลือกเอาจะเอาอย่างไหน” คำขู่ของเขาดูเหมือนจะได้ผลทุกครั้ง ร่างอรชรที่ทำท่าขัดขืนในตอนแรก เปลี่ยนเป็นจำยอมในบัดดล ก้มหน้ามองข้อเท้าของตนเองที่ถูกพันธนาการด้วยโซ่เส้นใหญ่อย่างเจ็บปวดใจ ต่างกับสายตาอีกคู่ที่มองภาพนั้นด้วยความสะใจ “ต่อไปนี้เธอคือสัตว์เลี้ยงของฉัน แล้วถ้าสัตว์เลี้ยงตัวนี้ดื้อด้าน ไม่เชื่อฟังเจ้านาย เธอคงรู้นะว่าอะไรจะเกิดขึ้น ได้บรรลัยทั้งตระกูลแน่” 

---