รายละเอียด : บาดาล เล่ม 1-2

สุดปลายอุโมงค์ศิลา แสงเลื่อมพรายหลากรุ้งพวยพุ่ง มุกลินรู้ว่า จุดหมายปลายทางอยู่ตรงนั้น
โดยสมองไม่รับรู้ว่าเป็นอะไร หากแต่ รับรู้ ความรู้นั้นยังก่อความเย็นยะเยือกทั้งตัว เงาพรายพร่าง
ของสายรุ้ง ละม้ายแสงเพชรล้อแสงสว่าง มาจาก อะไรอย่างหนึ่ง เป็นลำคล้ายเชือก กองขดซ้อน
และที่ต้องแหงนคอตั้งบ่าดู.....

---