รายละเอียด : Photograph

‘หนีรักไปพักร้อนเหรอครีม’
  เขมิกาอ่านข้อความจากเพื่อนสนิทที่ส่งตรงมาจากญี่ปุ่น เพราะนภาดาไปฮันนีมูนกับพี่ขาภรรยาของเจ้าตัวข้ามปีรอบที่ร้อยล้าน
 เธอเลือกที่จะไม่ตอบอะไร พลางกดล็อกหน้าจอคว่ำโทรศัพท์มือถือที่สัญญาณมีเพียงแค่ขีดเดียวอย่างไม่ใส่ใจ
 หนีรักมาพักร้อนอย่างนั้นน่ะเหรอ
 ในทีแรกเขมิกาก็คิดว่านั่นคือความรัก แต่พอตาสว่างขึ้นมา กลับรู้ว่านั่นไม่ใช่รักแต่อย่างใดเลย
 รักอะไรเห็นแก่ตัวขนาดนั้น รักอะไรทำไมเธอพยายามเพียงฝ่ายเดียว
 คนที่ไม่เคยไขว่คว้าความรักใด ๆ อย่างเขมิกา กลับรำคาญความรักขึ้นมาในทันทีเมื่อพบเจอกับความผิดหวัง
 จากที่อยากมีใครสักคนเหมือนเพื่อนสนิท เหมือนใครหลาย ๆ คนข้ามปีไปด้วยกันท่ามกลางบรรยากาศโรแมนติก และอากาศเย็น ๆ ปลายปี
 เขมิกากลับปลีกตัวหนีความคึกคักจากเมืองหลวงมานั่งตากน้ำค้างและอากาศเย็นยะเยือกเพียงคนเดียวในหมู่บ้านเล็ก ๆ ในจังหวัดแห่งหนึ่งทางภาคเหนือ
 หนีความวุ่นวาย หนีเสียงเพลงและแสงไฟ หนีผู้คนที่ต่างมอบความรักให้แก่กันและกันมาอยู่เพียงลำพัง
 บางทีเขมิกาคิดว่าหากจะมีรัก อยู่เฉย ๆ รักก็อาจจะเข้ามาหาเธอเอง
 แต่ในป่านี่น่ะเหรอ?
 

 

---