รายละเอียด : ผมเก็บอัลปาก้าได้ที่ข้างทาง เล่ม 3 [Mpreg]

หยางจินจื่อถูกใส่ร้ายว่าเป็นขโมย แถมยังโดนไล่ออกจากงานด้วย เขาไม่มีที่พัก ไร้คนรู้จักในเมืองใหญ่ ในขณะที่กำลังใกล้หนาวตาย ชายหนุ่มก็ได้พบกับอัลปาก้าสีขาวฟูนุ่ม

เขาคิดว่าเจ้าตัวเล็กนี่พลัดหลงกับเจ้าของ เลยพยายามหาทางช่วย ทว่ายังไม่ทันทำสำเร็จ ก็หมดสติเพราะพิษไข้ไปเสียก่อน ฟื้นขึ้นมาอีกทีจากที่เก็บอัลปาก้าได้ ก็กลายเป็นถูกเจ้าของอัลปาก้าเก็บกลับมาเสียอย่างนั้น แถมยังได้งานใหม่เป็นพี่เลี้ยงคุณหนูจูเอ๋อร์ (อัลปาก้า) แบบงงๆ ด้วย

ซิวห้าวหรือนายจ้างของเขาเป็นผู้ชายแสนเพอร์เฟ็กต์ที่หาได้ยากยิ่ง นอกจากบุคลิกที่ดูอบอุ่นแล้ว ยังมีน้ำใจคอยดูแลเอาใจใส่กันเสมอ นานวันเข้า คนที่ไม่เคยมีความรักอย่างหยางจินจื่อก็เริ่มหวั่นไหว แต่ก็ไม่กล้าเผยความรู้สึกออกไป ด้วยรู้ตัวดีว่าคนธรรมดาอย่างเขา ไม่มีอะไรคู่ควรกับชิวห้าวเลย

ทางฝั่งชิวห้าว หลังจากเลิกรากับอดีตคนรัก เขาก็เริ่มมีนิสัยขีดเส้นแบ่งความสัมพันธ์ระหว่างผู้คนอย่างชัดเจน กับหยางจินจื่อเองก็เช่นกัน

ชิวห้าวพยายามวางตัวในฐานะนายจ้างอย่างเหมาะสม แต่เส้นแบ่งที่ขีดเอาไว้กลับไม่รักดี เผลอทีไรเป็นต้องขยับเข้าไปใกล้หยางจินจื่อทุกที กว่าจะรู้ตัวระยะห่างที่เว้นเอาไว้ก็ไม่เหลือแล้ว

"คุณควรรีบถอยออกไปให้ห่างจากผม" ชิวห้าวเอ่ยด้วยเสียงจริงจัง

"ทำไมครับ" หยางจินจื่อมีสีหน้างุนงง

"ถ้าคุณไม่ถอยไปภายในสิบวินาที ผมอาจจะเผลอจูบคุณ"

10...9...8...7...จูบ

เดี๋ยวสิเฮ้ย! นี่มันยังไม่ถึงสิบวินาทีเลยนะ

ไม่ต้องรอให้นาฬิกาตีบอกเวลาเที่ยงคืน ชีวิตที่เหมือนซินเดอเรลล่าของหยางจินจื่อก็เริ่มต้นขึ้นแล้ว ใครเลยจะคาดคิดว่าที่จริงชายหนุ่มกำลังอยู่ในเรื่อง โฉมงานกับเจ้าชายอสูร ต่างหาก

ผู้ชายที่เขากำลังหลงรักมีความลับเก็บซ่อนเอาไว้มากมาย และมันอาจทำลายความสัมพันธ์ลงได้ หากเปิดเผยออกไปก่อนเวลาอันควร