รายละเอียด : จวบระพีอัสดง

        เรื่องราวของ ระพี ดิเรกโยธิน บุตรชายที่เกิดจากบ่าวในเรือนของเจ้าคุณ สถานะในบ้านของเขาจึงไม่ได้ถูกมองอย่างเสมอหน้ากันกับลูกคนอื่นๆ เขามีความเชื่ออย่างสุดหัวใจว่าโลกนี้มีแต่ความอยุติธรรม คนเราไม่มีทางเท่ากัน จนเขาได้สนิทสนมกับ นรินทร์ บ่าวหนุ่มในเรือน ทั้งคู่มีความชอบในหนังสือเหมือนกัน ความสัมพันธ์พัฒนาอย่างลึกซึ้งขึ้น พร้อมๆ กับกระแสอภิวัฒน์สยาม อุมการณ์ที่ระพีมองว่าคนไม่มีทางเท่ากันกำลังก่อตัวขึ้นในประเทศ

ในยุคที่โลกถูกแบ่งด้วยปืน และชนชั้นถูกขีดด้วยเลือด คนสองคนได้พบกันในเส้นทางที่ไม่มีวันบรรจบ หนึ่งเกิดมาในแสงระพี อีกหนึ่งซ่อนตัวอยู่ในอัสดง แต่เมื่อสงครามพรากทุกสิ่ง ความต่างระหว่างฟ้ากับดินก็เริ่มเลือนหาย เรื่องราวของความผูกพันท่ามกลางความพังพินาศ

ของแถมพิมพ์ครั้งที่ 2
-BOOKMARK 2 แบบ

คำนำ : จวบระพีอัสดง

        ถึง นักอ่านทุกคน เคยประสบไหม ความรู้สึกที่ไม่ว่าเราจะเจอใครอีกสักกี่คน เราก็ยังคงเหงาเช่นเดิม เพียงเพราะปราศจากเธอ

        จวบระพีอัสดง คือนวนิยายสุดละเมียดซึ่งบอกเล่าความรัก และความขัดแย้งในโลก ครอบครัว และตัวตน ผ่านชีวิตระพี ดิเรกโยธิน ตัวละครผู้ถือกำเนิดในสถานะที่ก้ำกึ่งชวนอึดอัดอัด

ภายใต้สังคมที่ตึกรอบ ภายในประเทศที่แบ่งแยก

        แต่ชีวิตของระพึก็ไม่ได้แตกต่างจากชีวิตเราทุกคนไปมากนักหรอก ระพีเติบโตผ่านน้ำตา (ใครบ้างจะไม่เสียน้ำตาระหว่างเติบโต) พานพบมิตรภาพ (ซึ่งเราที่โตแล้วคงรู้ดีว่ามีพานพย่อมมีลาจาก)และลิ้มรสรักครั้งแรก (รักครั้งเดียวเพียงชั่วขณะที่ก่อเค้าโครงให้รัก มากมายไปชั่วชีวิต)

        ระพีก็เป็นมนุษย์เหมือนกันกับเรา เช่นเดียวกับทุกตัวละ ในหนังสือเล่มนี้ นรินทร์มีความตั้งมั่นอันลุ่มลึก ไพลินมีปมติ ที่ยากหยั่งถึง ส่วนบุษย์มีความเห็นอกเห็นใจเพื่อนมนุษย์ที่ร่วมกัน ประสบสิ่งเล็ก ๆ ที่เรียกว่าชีวิต

        และเช่นเดียวกัน พวกเขาต้องก้าวเดินภายใต้กรอบที่ยังคับ ทิศทางชีวิตเราอย่างไม่ไยดี มันเป็นมือล่องหนคอยชักใยสังผม ด้วยความเชื่อที่ไร้ความหมาย คอยพร่ำชี้นิ้วสั่งว่าสิ่งนี้ผิดสิ่งนี้ทุก ควรทำสิ่งนั้นไม่ควรทำสิ่งนี้ มันแทบจะฉีกทุกเยื่อใยที่ทุกคนมีห้ เจ็บเปลบเสียจนน้ำตาหมดตัว ทิ้งให้เราอยู่กับความผิดหวัง คุมขังก กับความเหงาที่ไม่มีวันดับสูญ

        เมื่ออ่านผลงานชิ้นนี้ เราจะพบว่าความรักคือเรื่องของปัจาก แต่เรก็จะพบด้วยว่าความรักนั้นเกี่ยวพันแนบแน่นกับสังคมอย่างที่สุท สังคมตัดสินความรักด้วยอคติได้ทุกเมื่อเชื่อวัน และบ่อยครั้งไป ที่ความรักของคนหลายคนถูกทำลายเพราะคำพิพากษาของสังคม

        ถ้าเป็นเช่นนั้น เราจะต่อกรกับโซ่ตรวนล่องหนี้อย่างไรดีล่ะ เราจะดิ้นรนสุดตัวเพื่อปลดแอก เราจะประนีประนอมเพื่อให้แพ้ศึก แต่ก็ยังชนะสงครามอย่างนั้นหรือ เราควรทำเช่นไรให้เมื่อสิ้นสุดวันหนึ่ง - เมื่อระพีอัสดง -

        เราจะล้มลูกผ่านพ้นอุปสรรคชีวิตและความรักที่ประดังประเดเข้ามา และยังคงพร้อมเฉิดฉายสำหรับวันพรุ่งนี้ จวบระพีอัสดงจะบอกเรื่องราวเหล่านั้น...และมากกว่านั้น

---