รายละเอียด : บ้านตุ๊กตากระดาษ

        บทกวีของผู้หญิงคนหนึ่งที่เติบโตมากับการย้ายบ้านซ้ำแล้วซ้ำเล่าจนเชื่อว่าบ้านไม่ใช่สถานที่ที่จะเป็นสวรรค์หรือนรก แต่เป็นสิ่งมีชีวิตที่ซับซ้อนพอๆกับมนุษย์ เราโอบกอด ผูกพัน และพรากจากบ้านพร้อมกับบอกจาเยาว์วัยที่พร่าลงตามกาลเวลา แล้วเก็บแค่ทรงจำเอาไว้ในแต่ละห้องหัวใจ บางห้องเก็บทรงจำอ่อนโยน บางห้องซ่อนเสี้ยวอดีตที่ไม่อยากจำ และบางห้องถูกสร้างขึ้นใหม่ด้วยมือที่สั่นคลอนทว่ามั่นคง บ้านอาจะไม่ใช่สถานที่ ไม่ใช่ใครสักคน แต่เป็นพื้นที่เล็กๆที่เธอวางหัวใจเอาไว้ได้แม้ในวันที่ไม่มีเสียงต้อนรับจากข้างใน "ฉันอยากเติบโต พรุ่งนี้ฉันจะออกดอก พรุ่งนี้ฉันจะบานสะพรั่ง พรุ่งนี้ฉันจะงดงาม"

---