รายละเอียด : ชายาสองหน้าของกษัตริย์คามิล

"เอาเรื่องไหนล่ะ เรื่องที่ฉันยอมให้นายพรานหน้าโง่อย่างเธอเข้ามาในถ้ำ หรือจะเป็นเรื่องหลอกให้คนอย่างเธอหลงหัวปักหัวปำดี หลงจนไม่กล้าลงมือฆ่าฉันคืนนั้น เธอทำเรื่องที่พลาดที่สุดในชีวิตรู้ตัวหรือเปล่า ที่ปล่อยให้ปีศาจอย่างฉันรอดตาย"
"นี่คุณ" นทีไม่ได้ตกใจที่แผนถูกล่วงรู้พานควานหาเสียงตัวเองไม่เจอ ก็ถ้ามันเป็นแผนของกษัตริย์เจ้าเล่ห์ตั้งแต่แรกแล้ว ไม่ใช่เรื่องยากที่จะไม่รู้
แต่ที่นทีอึ้งและเจ็บหัวใจจนหายใจไม่ออก เจ็บจนไม่รู้สึกเจ็บตรงบริเวณผ่าคลอดที่แผลปริแยก เพราะหนึ่งประโยคที่คามิลบอกว่า
หลอกให้รักจนหัวปักหัวปำ
ความรักที่เปลี่ยนคนภักดีในหน้าที่อย่างนทีให้เคว้งและเปลี่ยนอุดมการณ์ที่หยั่งลึกถึงยี่สิบหกปี แปรพักตร์ภายในระยะเวลาอันสั้น เพราะมีรักเป็นสาเหตุมันเป็นเรื่องหลอก
นัยน์ตาสีสวยที่ถูกครอบด้วยคอนแท็กต์เลนส์สั่นไหวอย่างรุนแรง ก่อนทำนบความเข้มแข็งจะหลั่งไหลไม่คิดอายสายตาเรียบนิ่งของอดีตศัตรูที่ตอนนี้รักหมดหัวใจ
กระนั้นไม่พ้นถูกเข้าใจผิดอยู่ดี "ใช่ ฉันไม่ได้ดื่มชาที่เธอเตรียมให้ ไม่เคยดื่มเลยสักครั้ง ไม่มีใครโง่เท่าเธอแล้วนาที"
"หมายความว่าไงไม่ได้รัก"
"หึ อ่อนหัด"
"..." คราวนี้หัวใจเจ้ากรรมราวกับถูกเวรกรรมคืนสนองที่หักหลังต่อท่านไค ในรัตติกาลนี้กลับถูกหักหลังเสียเอง มันทรมานราวกับจะแตกเป็นเสี่ยง ๆ ด้วยระบบทำลายล้างตัวเองจากอวัยวะภายในให้แหลกเป็นจุณ
"ฉันหลอกใช้เธอไง โง่จนไม่รู้?"
"แล้วจิ๋ว" นทีชายตามองลูกน้อยที่ร้องจนหยุดร้องไปแล้ว และเสียงร้องประหนึ่งห้ามท่านพ่อท่านแม่ไม่ให้บาดหมางกัน ทารกหมดพลัง ได้แต่เบะปากด้วยความเสียใจ "...หลอกด้วยหรือเปล่า"
เด็กคนนั้นที่เกิดจากเขาและคามิลถูกกักขังในภวังค์รักที่สร้างเพื่อบังตา มันเป็นเรื่องหลอกลวงด้วยสินะ
ภาพหวานซึ้งในอดีตไม่นานมานี้ตอกย้ำเป็นกำลังเสริมสูบเรี่ยวแรงและความแข็งแรงของนทีให้หายวับไปกับสายลม เนื้อตัวสะบัดร้อนสะบัดหนาวราวกับเป็นไข้สี่สิบกว่าองศา
"เด็กคนนั้นเป็นลูกฉันคนเดียว ไม่เกี่ยวกับกบฏอย่างเธอ"
"ไม่มีทาง!"

---