รายละเอียด : ขอท่านโปรดปรานเพียงข้า เล่ม 2 (เล่มจบ)

"เมื่อครู่ข้าฝันร้าย ขออภัยที่ล่วงเกินท่าน"
"ร่างกายข้าเป็นของท่าน ไม่อาจนับว่าล่วงเกิน"

ในวันที่กงเฟยเทียนไม่เหลือใคร มีแค่หนิงเหอหยิบยื่นมิตรภาพให้ ความผูกพันครั้งเยาว์วัยระหว่างองครักษ์หน้านิ่งกับองค์ชายรองจึงก่อกำเนิด กงเฟยเทียนเป็นทั้งสหาย พี่ชาย และผู้คุ้มครอง สิ่งใดที่เกี่ยวข้องกับหนิงเหอล้วนอยู่ในสายตาของเขาเสมอ ทว่าวันหนึ่งกลับมีเหตุให้ทั้งคู่ต้องแยกจากกันนานถึง 8 ปี

'หนิงเหอ' นึกว่าชีวิตของพวกเขาไม่มีวันหวนมาบรรจบกันได้แล้ว แต่เพราะฝันเห็นความตายของอดีตพี่ชายคนโปรดอย่าง 'กงเฟยเทียน' องค์ชายรองจึงไม่ต้องการให้องครักษ์หนุ่มห่างกาย ถึงโกรธเคืองที่อีกฝ่ายไม่เคยติดต่อกลับมาเลย จนอดไม่ได้ที่จะทำตัวเย็นชาใส่เมื่อพบหน้าแต่ความห่วงหามีมากกว่าหลายเท่า ยิ่งใกล้ชิดยิ่งหวั่นไหว ยากจะปฏิเสธเสียงเรียกร้องของหัวใจ

หนิงเหอถึงกับเป็นฝ่ายยั่วยวนองครักษ์หนุ่มผู้เย็นชาราวกับภูเขาน้ำแข็ง โดยหวังให้กงเฟยเทียนหลงใหลตนและคอยอยู่เคียงข้างด้วยความเสน่หาไม่ใช่ทำไปเพราะหน้าที่เท่านั้น
"หากข้าไม่ครวญครางบนโต๊ะทำงาน แปลว่าองครักษ์กงบกพร่องในหน้าที่"

ชีวิตที่เคยเป็นสีดำดุจรัตติกาลแสนอ้างว้างของกงเฟยเทียน พลันสว่างสดใสขึ้นทันตายามที่คนในอารักขาส่งยิ้มให้ ประหนึ่งว่ามีบุปผางามผลิบานขึ้นในใจและเติบโตเป็นต้นไม้ใหญ่ที่มั่นคง เขาพร้อมทำทุกอย่างเพื่อทะนุถนอมหนิงเหอและไม่คิดหักห้ามความรู้สึกอีกต่อไป ความรักจึงเพิ่มพูนเป็นเท่าทวี ติดปัญหาตรงที่เขาง้อไม่เป็นทั้งยังไม่ใช่คนช่างเจรจา กงเฟยเทียนหวังว่าทุกการกระทำของเขาจะทำให้หนิงเหอรับรู้ความในใจ
"หัวใจกระหม่อมอยู่แทบเท้าองค์ชาย"

---