รายละเอียด : ช่างมันเถอะอีกไม่กี่ปีเราก็เป็นเถ้าธุลีกันหมดแล้ว

    หนังสือเล่มนี้เขียนมาเพื่อคนที่เป็นเดอะแบกมาทั้งชีวิต  คนที่พยายามเพื่อคนอื่นมากเกินไปจนลืมสนใจความรู้สึกของตัวเอง  คนที่เป็น People Pleaser ข้างนอกสดใส ข้างในแตกสลายไม่ใช่เรื่องผิดที่จะใจดีกับตัวเองบ้าง หากการทำเพื่อคนอื่นทำให้รู้ว่าทุกวันนี้คุณอยู่เพื่อใคร ทำเพื่อใคร และเพราะอะไร  การปล่อยมือจากภาระที่แบกไว้ชั่วคราวแล้วใช้เวลาอยู่กับตัวเอง โอบกอดตัวเอง และชื่นชมตัวเองก็สำคัญไม่แพ้กัปลดปล่อยตัวเองด้วยการคิดแบบนี้บ้างก็ได้ว่า “ฉันไม่ได้ละเลยหน้าที่ แต่แค่กำลังชาร์จพลัง” ชีวิตจะไร้ความหมาย ถ้ามัวแต่ทำงานของวันพรุ่งนี้ในวันนี้  ส่วนใหญ่เรื่องที่กังวลมักไม่เกิดขึ้นจริง เพราะคุณไม่ใช่ผู้วิเศษที่หยั่งรู้อนาคตสักหน่อยถ้ารักตัวเองเป็น ชีวิตจะเข้าสู่โหมดง่าย ยังงั้นมาใช้ชีวิตในโหมดง่ายกันดีกว่าถึงจะไม่สมบูรณ์แบบ ไม่ได้เป็นคนสำคัญ แต่ก็ไม่เห็นเป็นไรเลยเพราะนี่คือกระบวนการที่จำเป็นในการฟื้นตัวและใช้ชีวิตที่มีเพียงแค่ครั้งเดียวนี้อย่างมีความสุข

คำนำ : ช่างมันเถอะอีกไม่กี่ปีเราก็เป็นเถ้าธุลีกันหมดแล้ว

        ถ้าพรุ่งนี้เป็นวันสุดท้ายของชีวิต คุณจะยังทำเหมือนเดิมอยู่อีกไหม มันคงน่าเสียดายที่เราจะจากโลกนี้ไปโดยไม่ได้ทำอะไรเพื่อตัวเองเลย

        แม้วันนี้จะมีเรื่องทำให้ไม่ชอบใจ แต่คุณก็ยังฝืนยิ้ม ออกมาจนได้ ถึงปากจะบอกว่า"ไม่เป็นไร" แต่จริงๆ แล้ว ในใจมัน "เป็นไร" มากเลยใช่ไหมล่ะ ลองหยุดมือจากสิ่งที่ทำอยู่แล้วเขียนเรื่องที่อยากทำ ออกมาดูสิ จะเป็นเรื่องธรรมดาทั่วไป หรือเรื่องเล็ก น้อยๆ แค่ไหนก็ได้ คุณจะพบว่ามีอีกหลายอย่างที่ชีวิตนี้ยังไม่เคยทำเลย

        หากการพยายามเพื่อคนอื่นมากเกินไปทำให้เหนื่อยล้า หากการแบกรับความคาดหวังของทุกคนทำให้ไม่เหลือเรี่ยวแรง จะสู้ต่อ ถึงเวลาแล้วที่จะปลดปล่อยตัวเองให้เป็นอิสระและทำตามเสียงของหัวใจ

สารบัญ : ช่างมันเถอะอีกไม่กี่ปีเราก็เป็นเถ้าธุลีกันหมดแล้ว

?

บทที่ 1 เริ่มจาก "พักผ่อน" ก่อนก็ได้
บทที่ 2 มาใส่ใจ "เรื่องของตัวเอง" ให้มากขึ้นกันเถอะ
บทที่ 3 เรื่องที่ "เสียงของร่างกาย" กำลังบอกเรา
บทที่ 4 คำใบ้เรื่อง "ความสัมพันธ์" ที่เราไม่ต้องฝืนพยายามมากเกินไป
บทที่ 5 เราจะมีความสุขด้วยตนเองก็ได้นี่นา

 

---