377 หน้า
2.29 MB
PDF
9000096278
9 ก.พ. 2566
เธอกับเขาเกิด one night stand เพียงชั่วคืนเพราะหน้าพัง คำท้า และวอดก้าแก้วเดียว
“ผมจำคนไข้ได้เกือบหมดล่ะครับ” พิรันตอบยิ้ม ๆ ก่อนจะเหลือบมองเสี้ยวหน้าใต้เงาหมวกแก๊ปและแก้วคอกเทลในมือ เขาขมวดคิ้วเล็กน้อย “ผมจำได้ว่าผมบอกไปแล้วว่า ควรเลี่ยงแอลกอฮอล์ไม่ใช่เหรอ ไม่อย่างนั้นอาการแพ้ที่หน้าของคุณจะหายช้า...”แต่ไม่ทันที่เขาจะพูดจบ ลิริทก็ใช้นิ้วชี้ปิดปากเขา “ก็จะได้เจอหมอบ่อยๆ ไงคะ ถ้าหายเร็วก็อดเจอ” เธอว่าพร้อมกับฉีกยิ้มเล็กน้อย ดวงตาพราวระยับเป็นประกายเมื่อพูดจบลิริทดึงนิ้วชี้กลับและจิบคอกเทลด้วยกิริยายั่วเย้า สายตายังไม่ละไปจากพิรันพิรันนิ่งอึ้งไปครู่หนึ่ง บอกได้เลยว่าเมื่อครู่นี้ทำเอาเขาได้ยินเสียงหัวใจตัวเองกระตุกเลย “ตอนแรกดูเดือดร้อนกับอาการแพ้ของตัวเองจะเป็นจะตายแต่ตอนนี้ดูเหมือนไม่ใส่ใจ” เขาพึมพำเบาๆ พอเมาแล้วโวยวายน้อยลงเหรอ... แถมยั่วเก่งเป็นนางแมวยั่วสวาทอีกแน่ะ“ผมว่าคุณเมาแล้วนะ”