524 หน้า
7.11 MB
PDF
9000095811
17 ม.ค. 2566
“ระหว่างสนกับพริก น้ำผึ้งอยากแต่งกับใครจ๊ะ” ราชาวดีเสนอชื่อลูกชายคนโตและคนรอง โดยมีช้องนางและราชพฤกษ์กำลังทำหน้าเห็นดีด้วย “แม่! ถามอะไรอย่างนั้นคะ” เธออุทานด้วยความตกใจ เพราะหนึ่งในสองชื่อที่ราชาวดีเอ่ยขึ้นเป็นชื่อของคนที่เธอตั้งแง่ใส่เขามาหลายปี หลังจากไปงานวันเกิดเจนนิเฟอร์ครานั้น ทุกครั้งที่พบกัน เธอต้องหาเรื่องรวนและทะเลาะกับเขาเสมอ ค่าที่เขา ‘แอบจูบ’ เธอลับหลังคนอื่นทุกครั้ง สายน้ำผึ้งไม่กล้าบอกใคร แม้แต่เทียนกัลยาก็ไม่ทราบเรื่องนี้ หญิงสาวไม่รู้จะเริ่มยังไง ให้บอกเพื่อนไปโต้งๆ ว่าถูกคุณสนจูบแบบเอาเป็นเอาตายเดือนละครั้งสองครั้งแบบนั้นได้ยังไง เทียนกัลยาคงหาว่าเธอบ้า มาดนิ่งของเขาทำให้เธอกลายเป็นตัวร้ายได้เลย หากพูดความจริงออกไป ดังนั้นเรื่อง ‘ถูกจูบ’ จึงเป็นความลับระหว่างเธอกับเขา สายน้ำผึ้งหาเรื่องพยศใส่เขาต่อหน้าผู้คน สนฉัตรเองก็หาโอกาสจูบน้องสาวลับหลังผู้คนเช่นกัน แต่ไม่ว่าอย่างไร สายน้ำผึ้งก็คิดว่าเธอแอบขาดทุนย่อยยับทุกครั้ง เพราะนับวันมือไม้พี่ชายยิ่งอยู่ไม่สุข ทุกตารางนิ้วบนเรือนร่างงามล้วนถูกเขาลูบไล้มาแล้วทั้งสิ้น ***** “น้ำผึ้งเกลียดคุณสน” “ทำให้ได้ก่อนค่อยพูด แล้วก็จำเรื่องที่พี่เตือนเอาไว้ด้วย” คนพูดเตือนจ้องมองกลีบปากอวบอิ่มของนางกวาง ถ้าไม่เกรงใจคนในครอบครัวและอยากให้เกียรติหญิงสาว คืนนี้เธอได้เปลี่ยนมาใช้นามสกุลวงศ์บุษบาแน่ๆ สนฉัตรไม่สนว่าคนอื่นจะมองว่าอย่างไร ชายหนุ่มแคร์แค่คนในครอบครัวรวมถึงสายน้ำผึ้ง และเขาไม่มีวันยอมให้สายน้ำผึ้งตกเป็นของใคร “น้ำผึ้งเกลียดคุณสน ใครเขาก็รู้ทั้งนั้น” สาวที่พ่ายแพ้อย่างไม่เป็นท่าตะบันเถียง “อ้อ ถ้าหมายถึงคนในครอบครัวเราล่ะก็ ไม่เป็นไร ปล่อยให้เขาเข้าใจอย่างนั้นก็ดี” ชายหนุ่มบอกพรางยิ้มใส่ตาคนหน้าบึ้ง “ต่อหน้าพวกนั้นดื้อให้หนัก พยศให้จัดหน่อยก็ได้ เราจะได้ไม่ขาดทุนตอนพี่เรียกจูบเป็นค่าตอบแทน”