494 หน้า
14.5 x 21 x 3 CM
0.611 KG
9786164993891
11 ม.ค. 2566
ทันใดนั้นหน้าประตูพลันมีเสียงฝีเท้าดังขึ้นคล้ายกับต้องการให้นางรู้วินาทีนั้น วิญญาณฟู่หรงแทบลอยออกจากร่าง กอดผ้าห่มหลบอยู่ที่มุมเตียง เงยหน้าร้องไห้ “ท่านอ๋องอย่าฆ่าข้า… ” กลับเห็นคนชุดดำคนหนึ่งยืนหันหลังให้นางอยู่ที่หน้าประตู เขาเอ่ยเสียงต่ำ “คุณหนูสามไม่ต้องตื่นตกใจ ผู้แซ่สวี่ได้รับคำสั่งจากท่านอ๋องมาถ่ายทอดคำพูดให้คุณหนู” ในเมื่อไม่ได้มาเอาชีวิตนาง ฟู่หรงก็ไม่กลัวมากมายแล้ว ถามอย่างสงสัย “คำพูดอะไรหรือ” “ท่านอ๋องกล่าวว่าในเมื่อคุณหนูสามเห็นว่าท่านอ๋องดุร้ายอำมหิต เขาก็ไม่ชอบบังคับคน ขอให้คุณหนูสามคืนป้ายหยกที่ท่านอ๋องเคยมอบให้ด้วย คำพูดที่ท่านอ๋องกล่าวไว้ตอนส่งป้ายหยกให้ก็ขอให้คุณหนูสามลืมไปให้หมดสิ้น นับจากนี้ต่างเป็นคนแปลกหน้า ไม่เกี่ยวข้องอะไรกันอีก” สวี่เจียเอ่ยเสียงเรียบฟู่หรงอึ้งไป ผ่านไปเนิ่นนานจึงเอ่ย “ท่านอ๋องกล่าวเช่นนี้จริงหรือ” นางไม่ได้ฝันไปใช่หรือไม่น้ำเสียงของนางสั่นสะท้าน สวี่เจียเข้าใจผิดว่านางร้องไห้จากความเสียใจสุดซึ้ง เขาก็รู้สึกปวดใจเล็กน้อย “ทุกคำล้วนเป็นจริงไม่ตกหล่นเลยสักคำ ผู้แซ่สวี่จะไปรอนอกประตู ขอให้คุณหนูสามรีบหาป้ายหยกมา ผู้แซ่สวี่จะได้กลับไปรายงานได้อย่างรวดเร็ว”