0 หน้า
0 x 0 x 0 CM
0 KG
9000094145
10 ม.ค. 2566
ตระกูลวงษ์วรกันต์ทำสัมปทานไม้มาหลายสิบปี แต่หากถามทายาทสายตรงอย่าง 'ตุลย์ วงษ์วรกันต์' ที่หันมาจับธุรกิจโรงแรมแทนที่ เจ้าตัวกลับไม่ใคร่อยากพูดถึงนักตั้งแต่บิดาเสียชีวิต และมารดาแต่งงานใหม่ บ้านที่เวียงลอก็ไม่ใช่สถานที่คุ้นเคยอีกต่อไป มาวันนี้ ที่นั่นกลับมีเรื่องวุ่นวายให้ต้องกลับไปจัดการ การลงมาเมืองหลวงเพื่อดำเนินธุรกิจของตัวเองก็เหมือนช่วงเวลาพักผ่อน น่าเสียดายที่เวลาพักดูจะหมดลงแล้ว:'รักฉัน รอฉัน และระลึกถึงฉันเหมือนที่ฉันคิดถึงแต่คุณหลวง'ความสัมพันธ์กับหลวงผลาญริปูราบเพิ่งจะเริ่มต้น แต่ไม่ทันไรก็ดูจะต้องห่างกันเสียแล้ว ตุลย์ทำได้เพียงฝากจดหมายส่งไป หวังว่าคนรับจะไม่ปากระดาษทิ้งไปเสียก่อน