รายละเอียด : บ้านร้อยดอกไม้

เมื่อเกิดเหตุอันไม่คาดคิด ภาระทั้งมวลก็ตกลงมาบนบ่าของปาฏลี ผู้เป็นเพียงดอกไม้ดอกน้อย เธอต้องเข้ารับผิดชอบกับทุกชีวิต แบกหามพาทุกเรื่องและทุกคนฟันฝ่าออกไปจากสถานการณ์อันคับขันนี้ให้ได้
ทั้งยังต้องสู้รบกับ ‘ศัตรู’...ศัตรูที่กลับทำให้เธออยากโยนผ้าขาวแล้ววิ่งไปสยบยอมอยู่ตรงหน้า ศัตรูที่ยิ่งใหญ่ ทรงพลัง และมีอิทธิพลยิ่งนักในหัวใจของเธอ...
ศัตรูที่เฝ้ายิ้มเยาะและท้าทายยิ้มเยาะและท้าทาย...ศัตรูที่เฝ้าแต่ย้ำคำ ‘เธอหลีกฉันไม่พ้นแน่’ และ ‘ฉันจะทำให้งานของเธอยากยิ่งกว่าย้ายภูเขา’ ศัตรูที่มักเสียบมีดเข้ามากลางอกทุกครั้งทุกคราที่เผลอตัว...
        ทว่า มีดเล่มไหนเล่าที่เสียบแทงเข้ากลางใจเธอได้ลึกกว่ากัน? เล่มที่มาพร้อมกับความนัยอันเหี้ยมโหดในดวงตา หรือเล่มที่มาพร้อมกับภาพมือที่โอบรั้งเอวบาง ภาพไหล่ชนไหล่ ซึ่งก็คือภาพความสนิทสนมเกินธรรมดาของเขากับหญิงสาวอีกคนหนึ่ง?
.
ใช่! ทำไมกอบบุญจะไม่รู้ตัว...‘เด็กนั่น’ มองเขาด้วยดวงตาดำขลับเบิกโต...เป็นดวงตาที่อ่านง่ายและมันก็เปี่ยมไปด้วยอารมณ์มากมายเหลือเกิน
        นอกจากความโศกเศร้า ความหวั่นไหว และความตั้งใจจะกัดฟันสู้กับความสูญเสียอย่างน่าสรรเสริญแล้ว ชายหนุ่มยังเห็นความโหยหาที่พึ่งพิง ความทึ่งและความต้องใจมากมายปรากฏอยู่ในนั้น
เพราะดวงตาดำขลับที่เป็นยิ่งกว่าบานหน้าต่างที่เปิดกว้างของปาฎลี...สาวน้อยผู้เรียกยอดศิลปิน ฉินป่ายฮวา ด้วยคำเดียวกับที่เขาเรียกว่า “กูหมู่” ก็จุดความสนใจขึ้นในใจของชายหนุ่ม
เขาสนใจ ขบขัน ห่วงใย และในที่สุดก็ต้องหัวหมุนแทบสูญเสียความเป็นผู้นำ เพราะภายใต้ดวงตาแจ่มใสที่เปิดเผยถึงความในใจอย่างไร้เหลี่ยมมุม กับริมฝีปากหยักและแก้มอิ่มแบบเด็กๆ นั้นมิได้ไร้พิษสง ว่านอนสอนง่ายและอ่อนต่อโลกอย่างที่ใคร ๆ คิดเลย

---