รายละเอียด : ทวงรักนางซิน

          ธรธัญญ์   สิงหราชเดชากุล  มหาเศรษฐีหน้าหล่อ โปรไฟล์หรู กำลังนั่งไม่ติดกับข่าวล่าที่เขาได้รู้มา...
          ไม่พอใจแล้วยังไง...หัวร้อนแล้วทำอะไรได้!
          ในเมื่อ  เทพิมพ์  กลายเป็นแฟนเก่าเขาไปแล้ว ต่อให้วันนี้จะมีหนุ่มน้อยหนุ่มใหญ่มารุมล้อม เขาก็ทำได้เพียงแค่ยืนกัดฟัน
          มันน่าตบกบาลตัวเองจริงๆ ที่ขาดสติบอกเลิกเธอไป เพราะเห็นเธอเป็นแค่นักศึกษาฝึกงานที่เขาคว้ามาเป็นแฟนเพื่อประชดแฟนเก่าแบบไม่ตั้งใจ แต่สุดท้ายเธอก็กลายมาเป็นสตรีหนึ่งเดียวที่สามารถกุมหัวใจของเขาไว้ได้
          นี่ถ้ามัวแต่นั่งเก๊ก แฟนเด็กคงโดนไอ้หน้าอ่อนที่ไหนสักคนคาบไป เอาวะ! บอกเลิกเองง้อเองนักเลงพอ

          “ถ้าเท้าแตะพื้น ฉันเอาเธอเละแน่”
          “แต่พิมพ์อยากกลับบ้าน”
          “นี่ก็บ้าน”
          “พิมพ์หมายถึงบ้านของพิมพ์”
          “ต่อไปที่นี่จะเป็นบ้านของเธอ”
          เจ้าของบ้านออกปากเองแบบนี้ ชัดเจนแล้วว่าชื่อของเทพิมพ์คงไม่ได้บันทึกแค่ในหมวดแขกผู้ทรงเกียรติ แต่แทนที่ว่าที่เจ้าของบ้านร่วมจะดีใจ เรียวปากสีเชอร์รี่กลับเม้มแน่นเมื่อได้ฟัง ดวงตาแดงก่ำตวัดขึ้นตัดพ้อด้วยเข้าใจไปอีกทาง เพียงแค่ต้องการเอาชนะ
          “คุณธัญญ์ทำแบบนี้ทำไมคะ”
          “เธอนั่นแหละทำไมทำแบบนี้ ออกไปกินข้าวกับไอ้พลธวัช แล้วเธอก็บอกว่าจะลืมฉัน” ซึ่งข้อหลังนี่แหละที่ทำเอาธรธัญญ์โกรธจนควันออกหู นึกอยากจับคนพูดมาบีบคอให้หายโมโหนัก
          “ก็เราเลิกกันแล้ว”
          “หุบปาก!”

---