284 หน้า
1.18 MB
PDF
9000071468
5 เม.ย. 2564
หมาป่าจอมหื่นมองลูกแกะตัวน้อยที่ถูกเขากอดรัดอย่างแนบแน่นด้วยความพิศวาสที่เร่าร้อน อยากขยี้สวาทลูกแกะน้อยตัวนี้ใจแทบขาดแล้ว !!
“ อาภีมเป็นอะไรคะทำไมหน้าแดงจัง ” เมษยาถามอย่างงุนงงหลังจากที่หยุดดิ้นเพราะตอนนี้หน้าของภีมแดงก่ำแล้วหลับตาพริ้มอย่างรัญจวนใจ ภีมลืมตาก่อนตอบด้วยน้ำเสียงแหบพร่าและสั่นกระเส่า“ อา...ทรมานจ้ะ..หนูเมย์ ทรมานมาก ” หมาป่าภีมมองแกะน้อยด้วยความเสน่หาแต่มีหรือที่แกะน้อยแสนซื่อตัวนี้จะรู้ถึงความนัย เมษยาตกใจแล้วร้องถามอย่างตื่นตระหนกด้วยคิดว่าอาภีมของเธอเจ็บป่วยไม่สบายขึ้นมา “ อาภีมเป็นอะไรคะ เดี๋ยวหนูจะพาไปโรงพยาบาลนะคะ ” เมษยารีบฉุดแขนภีมจะพาเขาขึ้นจากสระเพื่อพาไปโรงพยาบาล ภีมโอบกอดเมษยาไว้แน่นได้แต่ขบขันหญิงสาวอยู่ในใจก่อนจะบอกเสียงแหบพร่า“ ไม่ต้องหรอกจ้ะเพราะหนูคนเดียวที่จะช่วยอาได้ ”เมษยามองภีมอย่างไม่เข้าใจก่อนจะถามออกไป“ หนูหรือคะ ช่วยยังไงคะอาภีม ” หมาป่าจอมหื่นมองแกะน้อยอย่างรักใคร่ก่อนจะโอบอุ้มหญิงสาวขึ้น จนเมษยาต้องรีบโอบรอบลำคอชายหนุ่ม“ เอาขาหนูเกี่ยวเอวอาไว้สิจ้ะ แล้วหนูก็ถูไถกับกางเกงว่ายน้ำของอา ” จบประโยคความต้องการของภีม เมษยาก็หน้าแดงอย่างเขินอายซุกหน้ากับซอกคอเขาก่อนจะบอกเสียงที่แทบเป็นกระซิบ“ หนูไม่กล้าค่ะ ”