รายละเอียด : กลิ่นเก็ดถะหวา

“พุดซ้อน ช่วยโยธกาด้วย ถูหลังให้หน่อยจ่ะ”โยธกาในชุดกระโจมอกซึ่งบัดนี้เริ่มเปลือยเปล่าจากเสื้อผ้าอาภรณ์ใด ๆที่กำลังถูกถอดออกจนเหลือแต่ร่างขาวอวบสวย ผิวนวลเนียนน่าจับต้อง“ได้สิที่รักของพุดซ้อน”พุดซ้อนถือใยบวบแล้วบรรจงถูบนหลังของโยธกาด้วยความอ่อนโยนมือเรียวสวยของพุดซ้อนเริ่มลูบไล้ไต่ตามเอวบางคอดของโยธกาด้วยความนุ่มนวลใบหน้าสวยของโยธกาเชิดชูสูงขึ้นอย่างเคลิบเคลิ้มในความเสียวและโปรดปรานจากมือนุ่มของพุดซ้อนที่บริการความรักและผ่อนคลายให้กับเธอตั้งแต่ยังเป็นเด็กจนโตเป็นสาวเสียงซี๊ดปากเบา ๆด้วยความสุขอย่างต่อเนื่องพุดซ้อนเริ่มซุกไซ้ใบหน้าสวยของเธอไปตามซอกคอขาวของโยธกาด้วยความรักพลางโยกกายย้ายมาที่ด้านหน้าของโยธกาแล้วประกบริมฝีปากนุ่มของเธอลงบนริมฝีปากบางสวยของโยธกาอย่างหิวกระหายในรสรักที่รอคอยมาเป็นเวลาหลายวันทั้งสองสาวต่างผลัดกันรุก-รับ เพื่อแสดงออกซึ่งความรักของเธอทั้งสองคนด้วยใบหน้าอันมีความสุขและเคลิบเคลิ้มท่ามกลางความหอมของกลิ่นน้ำบุหงา น้ำอบ น้ำหอมที่เป็นส่วนผสมอยู่ในน้ำที่เธอทั้งสองใช้อาบนี่เป็นความสุขที่เธอทั้งสองได้จับต้องมันมาเป็นเวลาหลายปีแล้ว และไม่เป็นที่สงสัยของคนในครอบครัวเลยค่ำคืนแห่งความสุขได้เกิดขึ้นอีกครั้งในห้องนอนใหญ่ท่ามกลางกลิ่นหอมของดอกไม้ที่โชยกลิ่นมาตามลม โดยเฉพาะกลิ่นที่โดดเด่นและหอมหวานอย่างเช่น ดอกพุดซ้อน หรือดอกเก็ดถะหวาที่มีความหมายต่อโยธกาและพุดซ้อนมาก เพราะเธอทั้งสองได้ร่วมกันปลูกดอกไม้นี้เอาไว้ที่สวนข้างห้องนอนของเธอทั้งสองมาตั้งแต่ยังเป็นเด็กภาพความทรงจำต่าง ๆผุดขึ้นมาเมื่อกลิ่นดอกเก็ดถะหวาโชยกลิ่นเข้ามาเตะจมูกของหญิงสาวทั้งสองคนพร้อม ๆกันมือเรียวบางของโยธกาเริ่มซุกซนไปตามลำตัวนุ่มของพุดซ้อนอย่างเคยชินในกิจวัตรก่อนนอนของทุก ๆวัน ยกเว้นในวันที่มีรอบเดือน“โยธการักพุดซ้อนมากนะจ๊ะ ชาตินี้เราสองคนจะไม่มีวันพรากจากกันเป็นอันขาด โยธกายอมทุกอย่างเพื่อให้เราสองคนได้อยู่ร่วมกันอย่างนี้ตลอดไป โย...รักพุดซ้อนจ่ะ รักมาก และจะไม่มีวันเปลี่ยนแปลง ไม่ว่าด้วยเหตุอันใด โยจะขอรักพุดซ้อนไปจนกว่าเราสองคนจะตายจากกันไปเอง”ใบหน้าสวยซุกไซ้ไปตามลำคอนวลเนียนของพุดซ้อนด้วยความรัก จนพุดซ้อนอดรนทนไม่ไหวและผงกหัวของเธอขึ้นมา

---