รายละเอียด : สิเน่หาผูกรัก

“ฉัน…” “ผมรู้ว่าคุณคงตกใจกำลังสิ่งได้รับรู้จากผม แต่ผมสาบานว่าเรื่องที่ผมชอบคุณ เป็นเรื่องจริง”“ฉะ…ฉัน ฉันขอตัวก่อนนะคะ” หญิงสาวบอกแล้วก็เดินเลี่ยงออกมา แต่แขนถูกมือใหญ่คว้าเอาไว้“คุณจะไม่หนีผมไปไหนใช่ไหม ลลิน”“ฉัน…ฉันไม่รู้ค่ะ”“ถ้างั้นผมขอให้คุณอย่าไปจากที่นี่ได้ไหมครับ คุณแม่ผม ท่านรักคุณ ส่วนเรื่องของผม ถ้าคุณยังไม่พร้อมให้โอกาสผม ผมรอได้ นานแค่ไหนผมก็จะรอ” พูดจบอเนชาก็ยอมปล่อยมือจากแขนเล็ก ด้านลลินลักษณ์ก็รีบเดินกลับห้องพักของตัวเอง หญิงสาวไปนั่งอยู่บนเตียงอย่างคนสับสน

---