รายละเอียด : ปรารถนารักเคียงใจ

ปาริชาต เป็นที่เอ็นดูของผู้ใหญ่ จึงถูกทาบทามให้เป็นคู่หมั้นคู่หมายของ ชนาวิน แต่เธอกลับถูกเขาปฏิเสธอย่างไร้เยื่อใย! หญิงสาวหนีช้ำไปหลายปี ก่อนจะกลับมาสานต่อความฝันปลุกปั้นร้านเบเกอรีจนมีชื่อเสียง พร้อมๆ กับสถานการณ์ที่หลีกเลี่ยงไม่ได้ เมื่อต้องเข้าไปส่งขนมให้กับอดีต ‘พี่วิน’ ชนาวินต้องรู้สิ ว่าเขากำลังถูกคนรอบข้างจับคู่ให้เธออีกรอบ… แต่ไหงทำไมไม่หมางเมิน ไม่ใช่คนเดิมที่ประกาศกร้าวไม่เอาเธอ หรือเขาจะกินขนมร้านเธอมากไปจนน้ำตาลแล่นเข้าสู่หัวใจไปแล้ว! สาบาน! เธอไม่ได้วางยา ไม่ได้ใส่อะไรลงไปในขนมที่เขากินจริงๆ “หอม” “พี่วิน อย่ารุ่มร่ามกับปันนะ” ปาริชาตมองตาดุแต่ใบหน้าแดงก่ำ “ปันยอมทำอาหารให้พี่กิน แสดงว่าหายโกรธแล้ว กอดไม่ได้เหรอ” “มันคนละเรื่องกันไหมคะ อย่ามาเอาเปรียบกัน ปันไม่ใช่แฟนพี่ พี่ไม่ควรทำแบบนี้กับปัน ปล่อยค่ะ” ริมฝีปากอิ่มยื่นนิดๆ ชนาวินเห็นแล้วนึกมันเขี้ยวอยากจูบให้หายอยากเสียจริง “พูดเหมือนอยากเป็น” น้ำเสียงเย้าหยอกแต่ส่งผลให้คนฟังหัวใจกระตุก “ไม่ใช่เสียหน่อย” น้ำเสียงเง้างอดของคนตัวเล็กเรียกเสียงหัวเราะจากชนาวินได้เป็นอย่างดี อ้อมแขนแข็งแรงกอดกระชับร่างบางแน่นขึ้น “พี่วิน ปล่อย ถ้าขืนยังไม่หยุดรังแกปัน ปันจะโกรธแล้วนะ” “โอเคๆ ปล่อยก็ได้ พี่ไปส่งนะ” “ไม่ต้องค่ะ” “อย่าดื้อ”

---