รายละเอียด : ซัมปากีตาสีหม่น The Gray Jasmine

ฟอด !!!“หอมชื่นใจจริง ๆ ดอกซัมปากีตาของผม”“คุณบอม !” เธอเรียกชื่อเขาด้วยอารามตกใจ มือบางยกขึ้นลูบแก้มตัวเองป้อย ๆ ไม่ใช่เพราะความเจ็บจากหนวดคม ๆ ทิ่มผิวเนื้อ แต่เป็นเพราะความวาบหวามที่เกิดขึ้นแบบไม่ทันตั้งตัว “ไหนว่าถ้าหนูให้สมุดคุณจะไม่ เอ่อ ไม่จูบ”“ก็ยังไม่จูบเสียหน่อย แบบนี้เขาเรียกหอมแก้ม”มานิลาเถียงไม่ออก เขามักจะหาช่องโหว่มาเล่นงาน (หัวใจ) เธอได้เสมอ หากเป็นแบบนี้ไปเรื่อย ๆ เห็นทีเธอคงหัวใจวายเข้าสักวัน“สัญญาว่าจะไม่จูบ” เขาเว้นช่องไฟนิดหนึ่งแล้วพูดต่อ “...ถ้าคุณไม่เต็มใจ”ยิ่งสบตากันเธอก็ยิ่งหายใจไม่ทั่วท้อง สมองพร่าเบลอไปหมด แววตาของชายหนุ่มเปรียบเหมือนความร้อนที่ละลายไอศกรีมวานิลลาจนเหลวเป็นน้ำ ไม่นานคงระเหยกลายเป็นไอ กระนั้นแล้วมานิลาจึงรวบรวมสติแล้วเปิดประตูเดินออกไปทันที“มะลิ” ธตรัฐเรียกชื่อรั้งไว้แล้วเดินออกจากรถมาเปิดประตูด้านหลังหยิบกล่องวิโอลามาส่งให้ “ซินเดอเรลลาจะทิ้งนี่ไว้ให้เจ้าชายด้วยหรือครับ”ซินเดอเรลลาของเจ้าชายเดินกลับมาคว้ากล่องวิโอลาแล้วหมุนตัวเข้าอะพาร์ตเมนต์ไปทันที หากแต่ใบหน้าแดงก่ำนั่นกลับปกปิดอาการเขินอายไว้ไม่มิด ธตรัฐหัวเราะออกมาเบา ๆ อย่างสุขใจ กำแพงหนาหลายชั้นที่มานิลาสร้างไว้ เขาเริ่มทลายมันไปได้บ้างแล้ว

---