รีวิวโดยสำนักพิมพ์ : SEWN SHIP เรือเครื่องผูก : ประวัติศาสตร์ความสัมพันธ์นับพันปี

เรือ เป็นหนึ่งปัจจัยที่ (ทุกบ้าน) ต้องมี ไม่ว่าจะเป็นเรือเล็กหรือเรือใหญ่ ที่มีไว้ใช้ในครัวเรือนยามจำเป็น กระทั่งใช้เป็นพาหนะในการทำมาหากินหรือล่องเรือค้าขายสินค้าต่างๆ 3 ใน 4 ของน้ำที่มีอยู่บนโลกจึงเป็นเส้นทางการเดินเรือที่เชื่อมโยงโลกตะวันตกและทั่วทั้งโลกใบนี้ ประวัติศาสตร์ของเส้นทางการเดินเรือจึงมีที่มายาวนานกว่าจะมาสู่พัฒนาการของเรือในรูปแบบหลากหลายในยุคปัจจุบัน การนำพาของสายน้ำนี่เองที่ผลักนำให้การเดินทางของ เรือเครื่องผูก ให้เคลื่อนไหลผ่านกาลเวลามายาวนาน จากรูปลักษณ์หนึ่ง ค่อยๆ เปลี่ยนไป สู่อีกรูปแบบหนึ่งตามวันเวลา สถานการณ์และภูมิประเทศของพื้นที่นั้นๆ ตามแต่ความเหมาะสม

กว่า 4,500 ปีที่นักโบราณคดีชาวอียิปต์ได้พบซากเรือบริเวณสุสานฟาโรห์คูฟู นั่นอาจหมายความว่า เทคนิคการต่อเรือเครื่องผูกมีต้นกำเนิดมาจากแถบทะเลแดง ก่อนจะไหลเลื่อนไปยังย่านน้ำต่างๆ ทั้งแถบอ่าวเปอร์เซีย มหาสมุทรอินเดีย ทะเลเมดิเตอร์เรเนียน ไปจนถึงชายฝั่งตะวันออกของแอฟริกา หมู่เกาะอินโดนีเซีย จนถึงหมู่เกาะฟิลิปปินส์ และมาถึงสยามประเทศ ดังที่กองโบราณคดีใต้น้ำ กรมศิลปากร ได้ขุดค้นพบในพื้นที่ที่เป็นบ่อกุ้งของชาวบ้านในอำเภอพันท้ายนรสิงห์ จังหวัดสมุทรสาคร เมื่อปลายปี พ.ศ.2556 เป็น "ซากเรือเครื่องผูก" อายุราว 1,300-1,200 ปี ที่มีสภาพเกือบสมบูรณ์ที่สุดที่พบในภาคพื้นเอเชียตะวันออกเฉียงใต้เลยทีเดียว

เรือที่ถูกขุดพบในบริเวณบ่อกุ้งลำนี้ตั้งชื่อตามเจ้าของสถานที่ที่ขุดพบคือ นายสุรินทร์และนางพนม ศรีงามดี จึงได้ชื่อว่า "แหล่งเรือโบราณพนมสุรินทร์" จากการขุดค้นครั้งนี้ นักวิชาการหลายคนลงความเห็นตรงกันว่า แหล่งเรือโบราณอายุเกินพันปีแห่งนี้ถือเป็นมรดกวัฒนธรรมทางโบราณคดีที่ทรงคุณค่ามากที่สุดแห่งหนึ่งของโลก หรืออาจไม่ต่างกันมากจากยุคสมัยของกาหลิบฮารูน อัล รอชีด แห่งราชวงศ์อับบาสิยะฮ์ และจักรพรรดิถังเจ๋อตง แห่งราชวงศ์ถัง ก็เป็นได้ แหล่งกำเนิด ที่มาที่ไป มีกลุ่มประเทศใดบ้างที่เกี่ยวข้องเชื่อมโยงกับเรือเครื่องผูก และความจริงของเส้นทางการนำพาเรือพนมสุรินทร์ลำนี้มาสู่สยามประเทศ รวมถึงพัฒนาการเรือเครื่องผูกของเหล่าอาณาอารยประเทศจะเป็นเช่นไรนั้น เชิญผู้อ่านเปิดหนังสือเล่มนี้โดยพลัน

สำนักพิมพ์ยิปซี