ซาตานร้ายสยบรัก (ฉบับฮอตฉ่า)

“ลงจากรถเข้าไปในป่ากันดีมั้ย ที่กว้างๆ ได้อารมณ์ดี” “ยะ... อย่าค่ะ” “กล้าขัดใจผมเหรออุรัตน์นรินทร์” ใบหน้าสวยซีดเผือด ไม่คิดว่ามันจะเลยเถิดมาจนถึงขั้นนี้ แต่พอเห็นคนใจร้อนเดินลงจากรถพร้อมปิดประตูดังปังไปแล้ว เธอก็เลยต้องยอมตามเขาลงไป มือข้างหนึ่งดึงสาบเสื้อของตัวเองเข้าชิดติดกัน ขาที่ก้าวเดินลงมาสั่นพั่บๆ ทั้งกลัวทั้งหวาดหวั่น เห็นหลังเขาไวๆ ก้าวลึกเข้าไปที่ชายป่าลับตาคนน้ำตาก็ยิ่งไหลซึมออกมา “คุณไปยืนหลังต้นไม้นั่นนะ” เสียงเข้มร้องสั่งพร้อมชี้นิ้วไปที่หมาย ส่วนตัวเองกลับหลังหันปลดเข็มขัดกางเกงอย่างรีบร้อน ไม่นานเกินรอร่างสูงใหญ่ก็เดินเข้ามาประชิดตัวเธอ ระดมทั้งปากทั้งจมูกซุกไซ้มาที่ซอกคอ เนินอก โดยไม่สนใจสักนิดว่าเธอกำลังทำหน้าแบบไหนอยู่ มีอารมณ์พิศวาสร่วมกับเขาบ้างหรือไม่ “วันหลังจะมาหาผมใส่กระโปรงมาดีกว่านะคุณ ถลกง่ายดี” ปราปต์กำลังไม่สบอารมณ์ ที่พยายามปลดกระดุมกางเกงยีนส์ตัวเล็ก ที่สมัยนี้มันมีตั้งสี่ห้าเม็ดกว่าจะสุด แถมกางเกงเจ้ากรรมยังแน่นลีบไปตามเรียวขาเล็กเรียว จนถอดยากถอดเย็น ไม่ทันใจเขาเอาซะเลย “อะ... อินถอดเองดีกว่าค่ะ” เมื่อแรงดึงรั้งเนื้อผ้าที่ทั้งแข็งทั้งหยาบแบบไม่เบามือของสามี ทำให้เธอเริ่มเจ็บแสบบริเวณต้นขา อุรัตน์นรินทร์จึงตัดสินใจเป็นฝ่ายขอปลดเปลื้องมันเอง คนที่เขาไม่ได้รักอย่างเธอ จะไปหวังให้เขาทะนุถนอมได้ยังไงกัน... “อืม เอาสิ” ปราปต์หายใจแรงเหมือนไม่อยากจะรอช้าสักวินาที “ผมคงต้องถอนคำพูดที่ว่าคุณมันไร้ประโยชน์ เพราะอย่างน้อยๆ ผู้หญิงอย่างคุณ ก็ยังช่วยผ่อนแรงผมด้วยการถอดกางเกงตัวเอง ให้ผัวอย่างผมเอาได้สบายๆ” กราบงามๆ สำหรับทุกยอดโหลด และยอดการสั่งซื้อหนังสือนะคะ หากไม่เป็นการรบกวนเกินไป ทิ้งเรตติ้ง กดให้ดาว และพูดคุยกันได้นะคะ
จำนวน :

1

รายละเอียด

“ลงจากรถเข้าไปในป่ากันดีมั้ย ที่กว้างๆ ได้อารมณ์ดี” “ยะ... อย่าค่ะ” “กล้าขัดใจผมเหรออุรัตน์นรินทร์” ใบหน้าสวยซีดเผือด ไม่คิดว่ามันจะเลยเถิดมาจนถึงขั้นนี้ แต่พอเห็นคนใจร้อนเดินลงจากรถพร้อมปิดประตูดังปังไปแล้ว เธอก็เลยต้องยอมตามเขาลงไป มือข้างหนึ่งดึงสาบเสื้อของตัวเองเข้าชิดติดกัน ขาที่ก้าวเดินลงมาสั่นพั่บๆ ทั้งกลัวทั้งหวาดหวั่น เห็นหลังเขาไวๆ ก้าวลึกเข้าไปที่ชายป่าลับตาคนน้ำตาก็ยิ่งไหลซึมออกมา “คุณไปยืนหลังต้นไม้นั่นนะ” เสียงเข้มร้องสั่งพร้อมชี้นิ้วไปที่หมาย ส่วนตัวเองกลับหลังหันปลดเข็มขัดกางเกงอย่างรีบร้อน ไม่นานเกินรอร่างสูงใหญ่ก็เดินเข้ามาประชิดตัวเธอ ระดมทั้งปากทั้งจมูกซุกไซ้มาที่ซอกคอ เนินอก โดยไม่สนใจสักนิดว่าเธอกำลังทำหน้าแบบไหนอยู่ มีอารมณ์พิศวาสร่วมกับเขาบ้างหรือไม่ “วันหลังจะมาหาผมใส่กระโปรงมาดีกว่านะคุณ ถลกง่ายดี” ปราปต์กำลังไม่สบอารมณ์ ที่พยายามปลดกระดุมกางเกงยีนส์ตัวเล็ก ที่สมัยนี้มันมีตั้งสี่ห้าเม็ดกว่าจะสุด แถมกางเกงเจ้ากรรมยังแน่นลีบไปตามเรียวขาเล็กเรียว จนถอดยากถอดเย็น ไม่ทันใจเขาเอาซะเลย “อะ... อินถอดเองดีกว่าค่ะ” เมื่อแรงดึงรั้งเนื้อผ้าที่ทั้งแข็งทั้งหยาบแบบไม่เบามือของสามี ทำให้เธอเริ่มเจ็บแสบบริเวณต้นขา อุรัตน์นรินทร์จึงตัดสินใจเป็นฝ่ายขอปลดเปลื้องมันเอง คนที่เขาไม่ได้รักอย่างเธอ จะไปหวังให้เขาทะนุถนอมได้ยังไงกัน... “อืม เอาสิ” ปราปต์หายใจแรงเหมือนไม่อยากจะรอช้าสักวินาที “ผมคงต้องถอนคำพูดที่ว่าคุณมันไร้ประโยชน์ เพราะอย่างน้อยๆ ผู้หญิงอย่างคุณ ก็ยังช่วยผ่อนแรงผมด้วยการถอดกางเกงตัวเอง ให้ผัวอย่างผมเอาได้สบายๆ” กราบงามๆ สำหรับทุกยอดโหลด และยอดการสั่งซื้อหนังสือนะคะ หากไม่เป็นการรบกวนเกินไป ทิ้งเรตติ้ง กดให้ดาว และพูดคุยกันได้นะคะ

ข้อมูลเพิ่มเติม

สินค้าที่เกี่ยวข้องดูทั้งหมด >

รีวิว

  • 5
    0%
  • 4
    0%
  • 3
    0%
  • 2
    0%
  • 1
    0%
0.0
0 รีวิว