รายละเอียด : เรียกผมว่าเจ้านาย

หนุ่มในฝันของสาวๆ ทั้งแมนฮัตตัน อย่างผม ถึงคราวตกอับจะต้องมารับงาน...หืม? งาน...อะไรนะ แม่เจ้าประคุณจ้างผมเป็นพ่อพันธุ์ผลิตลูกเฮ้ย! คิดจะมาฟันผมแล้วทิ้ง มันไม่สวยนะครับ คุณเจ้านาย ให้มันรู้ไปว่างานนี้ใครกันแน่ ที่เป็นเจ้านายตัวจริง หึ หึ“เบียร์สักนิดไหมครับ ลดความตื่นเต้น” คำพูดตรงใจเผงนั่น แถมเขายังยกเบียร์ในแก้วที่ตนสั่งมาชูเย้ยเธอ เลิกคิ้วให้เธออีกต่างหาก ไอ้ท่าแบบนี้ มันหยามกันสุดๆ แต่หงส์เหินที่รู้จักเข็ด ไม่หาญกล้า มาทำบ้าสู้เขาหรอก เมาค้างมันทรมานจะตายไป“ไม่ต้องค่ะ ขอบคุณ ฉันไม่ได้ตื่นเต้นอะไรเลยสักนิด”“หืม...ไม่เลยหรือครับ”เขาจิบเบียร์ ตาคมจัดยังคงมองหน้าหวานของเธอแน่วแน่ หงส์เหินรู้สึกแก้มร้อนๆ ภาวนาให้ตนเองปัดบรัชออนมาสีแดงมากพอที่จะกลบเกลื่อนไปว่าแก้มเธอกำลังร้อนผ่าว บอกว่าเธอตื่นเต้นมากขนาดไหน “ไม่เลยค่ะ” เธอยักไหล่ ทำหน้าเชิด เป็นหงส์เหิน ซีอีโอผู้มาดมั่น แม้ใจจะสั่นผับๆ ก็ตามที“งานคืนนี้ของเรา มันคงจะ...อืม...ก็คงจะงั้นๆ เพราะมันเป็นเรื่องของหน้าที่”“อ้อ...” อพอลโลพยักหน้า รู้สึกเหมือนถูกหยามยังไงพิกล“หน้าที่...หมายถึงว่าคุณไม่ได้คิดจะรู้สึกสักนิดเลยหรือครับ ว่าเรากำลังจะขึ้นเตียงกัน มีเซ็กส์ที่ผมรับประกันได้ว่า จะสุดเหวี่ยงแน่นอนด้วยกัน” “เซ็กส์สุดเหวี่ยง!” หงส์เหินตาเบิกโตเล็กน้อย แล้วคิดได้ว่าควรจะทำตัวอย่างไร กับผู้ชายที่แสนจะยียวน อวดเหลือเกินว่าตนเอง ‘มีดี’ สุดๆ ในเรื่องอย่างว่า“อุ๊ยตาย ฉันเกรงว่ามันคงจะ...ไม่ได้สุดเหวี่ยงอะไร แล้วเราไม่จำเป็นจะต้องสุดเหวี่ยงอะไรขนาดนั้นก็ได้ เพราะเราไม่ได้คิดจะมีความรู้สึกอะไรนักหนากับเรื่องแบบนี้นะคะ คุณอพอลโล เราต้องการผลงานที่เป็นชิ้นเป็นอัน ไม่ใช่ความสุดเหวี่ยง”“ผมเกรงว่าเราต้องใช้ความสุดเหวี่ยงเพื่อ ไคลแม็กซ์”

---