รีวิวโดยผู้เขียน : สองชีวิตหนึ่งใจ

วันหนึ่งฉันได้พาจ๋อมแจ๋มซ้อนท้ายรถมอเตอร์ไซค์ขี่ไปเรื่อย ๆ....เรื่อย ๆ แล้วฉันก็จอดรถช้า ๆ คล้ายจะเชิญชวนให้ลูกชมวิวทิวทัศน์ตรงสะพานอัดน้ำขนาดใหญ่แห่งหนึ่ง ที่ตัวสะพานสร้างด้วยคอนกรีตทั้งสูงหนาและใหญ่มาก ๆ มีกระแสน้ำเชี่ยวรากโถมถั่งหลั่งไหลอยู่ใต้สะพานราวมนุษย์ที่กำลังยืนขบเขี้ยวเคี้ยวฟันกรอด ๆ หน้าตาถมิงทึง อย่างไรอย่างนั้น

"ดูสิลูก สวยไหม" ฉันชี้ให้ลูกก้มดูเหล่าฟองสีขาวที่โถมกระแทรกฐานซีเมนต์หนา ๆ นั่นครั้งแล้วครั้งเล่า เหมือนพวกมันจะไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อยเมื่อยล้า ซึ่งขณะนั้นเราสองคนได้เดินมาถึงกลางสะพานแล้ว และยืนกุมมือกันอยู่ตรงนั้น บรรยากาศยามค่ำสลัวราง บ้านเรือนต่าง ๆ รายรอบเริ่มสีแสงไฟเพิ่มมากขึ้น จนเกิดจุดสว่างพราวไปทั่ว แต่ ณ ที่ที่เรายืนอยู่นี้คงไม่มีใครมองเห็นเรากันหรอก เพราะยามนี้มันอยู่ห่างไกลจากสายตาของใครทั้งนั้นในโลก

ด้วยความปรารถนาดี

รีวิวโดยสำนักพิมพ์ : สองชีวิตหนึ่งใจ

คุณจะทำอย่างไร เมื่อสิ่งที่คุณรัก มี "ตำหนิ" จนทำให้สิ่งนั้นดูด้อยค่าลงไป

คุณจะนั่งร้องไห้ น้อยใจในโชคชะตา หรือคุณจะลุกขึ้นมาดูแลสิ่งนั้นให้ดีที่สุด ด้วยหัวใจที่เห็นคุณค่าของสิ่งที่คุณรักอย่างเต็มเปี่ยม

"สองชีวิตหนึ่งใจ" เรื่องราวชีวิตจริงของแม่ที่ลูกมีอาการ Autistix spectrum disorder (ADS) หรือที่เราเรียกว่า "ออทิสติก" หรือ "เด็กพิเศษ" ที่ทำให้หนูน้อยมีพัฒนาการบางอย่างช้ากว่าเด็กทั่วไป แต่เธอก็ทำหน้าที่ของคนเป็นแต่ด้วยหัวใจที่เข้มแข็งและเด็ดเดี่ยว ไม่ว่าจะต้องพบอุปสรรคร้อยแปดพันเก้าที่ทำให้ลูกของเธอเติบโตขึ้นมาอย่างยากลำบาก เส้นทางชีวิตที่ทั้งสุขและทุกข์ที่สองแม่ลูกจูงมือกันก้าวข้ามทุกขวากหนามมาด้วยรอยยิ้มและน้ำตา แม้จะมีบางขณะที่ความท้อแท้ทำให้เกิดอารมณ์ชั่ววูบ จนเกือบจะพรากอนาคตให้สูญสิ้นไปตลอดกาล แต่มือน้อย ๆ ของลูกกลับช่วยดึงชีวิตแม่ให้ลุกขึ้นมาต่อสู้กับชะตากรรมอีกครั้งราวกับปาฏิหาริย์

ด้วยมิตรภาพและความปรารถนาดี

Woman Publisher