รายละเอียด : แม่ชีน้อย หัวใจไม่เคยแพ้ (มะเร็ง)

แม่ชีน้อย หัวใจไม่เคยแพ้ (มะเร็ง)

ทุกอิริยาบถของลูกยังอยู่ในความทรงจำของแม่ คำพูดบางคำช่างน่ารักน่าเอ็นดูเหลือเกิน ถ้าลูกของแม่ยังมีชีวิตอยู่ แม่เชื่อว่าลูกของแม่ต้องเติบโตเป็นผู้ใหญ่ที่ดีคนหนึ่ง แม้ว่าตอนนี้จะไม่มีลูกอีกแล้ว แต่แม่ก็ภูมิใจในตัวลูกอย่างหาที่เปรียบไม่ได้ "ขอบคุณลูกป่านของแม่ ที่มาเกิดในท้องแม่ และสอนให้แม่รู้ว่าความอดทนต่อความเจ็บป่วยนั้นเป็นอย่างไร" ตลอดเวลาที่แม่ได้ดูแลลูก ได้ทำอาหาร ได้อาบน้ำนวดตัวให้ลูก ในช่วงที่ป่วยมากๆ สิ่งที่แม่กังวลที่สุดคือความเจ็บปวดของลูก แต่ลูกกลับก้าวข้ามสิ่งนั้นได้ เพราะสภาวะจิตใจและสภาวธรรมที่เหนือกว่าแม่ร้อยเท่าพันเท่า เพราะลูกได้รับการขัดเกลาชี้แนะจากหลวงพ่อที่ลูกเคารพรักศรัทธา จนนาทีสุดท้ายที่ลูกได้จากเราไปอย่างสงบ งดงาม นับเป็นบุญของครอบครัวเราที่ได้พบและพึ่งพาอาศัยในบารมีธรรมของหลวงพ่อผู้เปี่ยมด้วยเมตตา ลูกของแม่เกิดมาเพื่อมอบความรักให้เรา เพื่อเป็นกำลังใจให้เราในการมีชีวิต เพื่อที่จะเข้าใจชีวิตเข้าถึงธรรมได้ในที่สุด

สารบัญ : แม่ชีน้อย หัวใจไม่เคยแพ้ (มะเร็ง)

• ดวงธรรมที่อำลา
• กำเนิดวิมุตตา กุณวงษ์
• กว่าจะรู้ว่าเป็นมะเร็ง
• ได้พบกับหลวงพ่อ
• บันทึกของลูก
• ทางธรรมที่นำทาง
• วิถีธรรม วิถีวัด
• ความในใจของลูก
• สุขแท้อยู่ที่ใจ
• หมอเทวดาและการภาวนาพุทโธ
• หงุดหงิด น้อยใจ อารมณ์เด็กน้อย
• โกนผม อยากบวช
• เรื่องราวบางอย่างที่ลูกไม่ได้ละเลย

เนื้อหาปกหลัง : แม่ชีน้อย หัวใจไม่เคยแพ้ (มะเร็ง)

นับตั้งแต่วันที่รู้ความจริงจนถึงวันที่สิ้นลม "แม่ชีป่าน" มีเวลาเพียง 4 เดือนเท่านั้นสำหรับการรับมือกับโรคมะเร็งตับอ่อน แต่เธอก็สามารถเผชิญกับมัน และความตายที่จะมาถึงด้วยความกล้าหาญและสง่างาม แม้อายุยังน้อย แต่เธอสามารถเข้าใจธรรมะที่ลึกซึ้งได้ นอกจากการสวดมนต์แล้ว หนังสือธรรมะยังเป็นที่พึ่งทางใจของเธอที่สำคัญกว่านั้นคือการภาวนาด้วยการพิจารณากายและใจอย่างต่อเนื่อง เรียนรู้จากทุกขเวทนาที่ปรากฏกับกาย เพื่อเห็นความจริงว่าสิ่งเหล่านี้มิอาจยึดมั่นถือมั่นเป็นเราและของเราได้เลย ความจริงดังกล่าวนี้แหละที่จะนำไปสู่การปล่อยวาง จนทุกข์มิอาจย่ำยีบีฑาจิตใจได้ ถึงกายของเธอจะป่วยหนัก สุดวิสัยที่จะเยียวยารักษา แต่ใจของเธอหาได้ป่วยไปด้วย เธอเผชิญกับโรคร้ายด้วยใจสงบและมั่นคงจนกระทั่งถึงวาระสุดท้ายของชีวิต

หนังสือเล่มนี้ไม่เพียงพาผู้อ่านไปสัมผัสกับชีวิตช่วงท้ายของเด็กหญิงซึ่งได้ครองเพศนักบวชสมปรารถนาในเดือนสุดท้ายของชีวิต หากยังเปิดเผยให้เรารับรู้ถึงความรู้สึกนึกคิดของเธอในช่วงวิกฤต ไม่มีคำโอดครวญต่อความทุกข์ ไม่มีอาการตื่นตระหนกหรือหวาดกลัวต่อความตายมีแต่การยอมรับความจริง และการเรียนรู้ที่จะปล่อยวางความทุกข์ ทั้งหมดนี้เกิดขึ้นไม่ได้เลยหากปราศจากการภาวนาอย่างจริงจัง เรื่องราวของเธอจึงเป็นแบบอย่างและกำลังใจแก่ผู้ประสบโรคร้ายว่าในช่วงวิกฤตของชีวิต แม้เทคโนโลยีนานาชนิดจะช่วยอะไรไม่ได้แต่ก็ยังมีธรรมะเป็นที่พึ่งของใจได้

---