The Morning Star สหัชชาตา

“ข้าจะเปลี่ยนเสื้อผ้า เรามีเวลาไม่มากแล้ว” ด้วยฉากบังตาที่ฉลุลายแบบไม่สามารถบดบังสิ่งใดได้มิดชิดทำให้คนที่เดินเข้าไปค้นหาเสื้อผ้ามาเตรียมสวมใส่รู้สึกประหม่าสายตาที่จับจ้องอยู่ในระยะห่าง เพราะเขาไม่เคยเตรียมการไว้สำหรับต้อนรับอาคันตุกะในห้องนี้ และไม่คิดไม่ฝันมาก่อนว่าตัวเองจะรู้จักเขิน...ผู้หญิง “ทำไมท่านไม่หาเสื้อผ้าให้ข้าก่อนที่จะหาให้ตัวเอง” แทนที่จะละสายตาจากร่างสูงที่กำลังตั้งท่าจะปลดเชือกผูกคอเสื้อ ดีรยากลับนึกสงสัย “ชุดเดิมของเจ้าก็สวยดีอยู่” สวยดีอยู่หรือ...ดีรยาก้มมองตัวเอง ชุดกระโปรงยาวสีขาวที่เธอสวมอยู่ยังไม่สกปรกมากก็จริง แต่จะเรียกว่าสวยสะอาดก็ไม่ได้ “แต่ข้าอยากใส่ชุดใหม่” นางยืนยันหนักแน่น เหตุผลหลักคือไม่อยากใส่ชุดที่ใส่มาแล้วสามวันเต็มๆ “ข้าไม่มีเสื้อผ้าผู้หญิงให้เจ้าหรอก” อัคคามาร์บอกอย่างอ่อนอกอ่อนใจและลงมือถอดเสื้อผ้าของตัวเองโดยไม่หันมองต้นเหตุแห่งความกระอักกระอ่วนใจอีก “ไม่มีเลยหรือ” หันมองรอบตัวคล้ายจะสำรวจว่าในห้องนี้พอจะมีอะไรที่เรียกว่าเสื้อผ้าผู้หญิงได้บ้าง “ไม่มี” “ท่านมีน้องสาวไหม ข้าอาจจะใส่ชุดของนาง” “ไม่มี ถึงจะมีแต่เสื้อผ้าของนางก็ไม่ได้อยู่ที่นี่” คนถูกเซ้าซี่เริ่มหัวเสียที่สาวน้อยวัยละอ่อนยังนั่งมองเขาอยู่หน้าตาเฉย ในขณะที่เขาถอดเสื้อทั้งนอกและในออกพ้นตัวไปแล้ว และกำลังจะเริ่มถอดกางเกง “ภรรยาล่ะ” “ไม่มี ! และไม่มีเสื้อผ้าผู้หญิงแม้แต่ชิ้นเดียวในปราสาทของข้า” ไม่เข้าใจเหมือนกันว่าทำไมเขาต้องตวาดเสียงดังกลับไปเพียงแค่ได้ยินคำว่าภรรยา ครั้นเมื่อเห็นนางสะดุ้งตาโตมองอย่างไม่รู้เรื่องรู้ราวก็ยิ่งทำให้เขาไม่ปกติ ในเมื่ออยากมอง ก็เชิญมองให้เต็มอิ่ม อัคคามาร์ดึงเส้นหนังรัดกางเกง ปลดกระดุมไม้สามเม็ดแล้วชำเลืองหางตามองไปเห็นดวงตากลมโตของสาวน้อยเบิกกว้าง รอยยิ้มลึกลับกระตุกขึ้นที่มุมปากก่อนจะตั้งท่ารูดมันลงจากสะโพก ดีรยาอ้าปากกว้าง ผวาตัวลนลานหันหลังให้ ก่อนจะผุดลุกขึ้นอย่างขัดเคือง “ถ้าเช่นนั้น ข้าจะหาชุดใส่ให้ตัวเอง” “ข้าว่าเจ้าคงทำแบบนั้นได้ไม่ยาก” ในเมื่อนางเป็นดาวเหมื่อนมีพลังวิเศษมากมาย ทำไมจะเสกเสื้อผ้าให้ตัวเองสักชุดไม่ได้ “จากเสื้อผ้าของท่าน”
จำนวน :

1

รายละเอียด

“ข้าจะเปลี่ยนเสื้อผ้า เรามีเวลาไม่มากแล้ว” ด้วยฉากบังตาที่ฉลุลายแบบไม่สามารถบดบังสิ่งใดได้มิดชิดทำให้คนที่เดินเข้าไปค้นหาเสื้อผ้ามาเตรียมสวมใส่รู้สึกประหม่าสายตาที่จับจ้องอยู่ในระยะห่าง เพราะเขาไม่เคยเตรียมการไว้สำหรับต้อนรับอาคันตุกะในห้องนี้ และไม่คิดไม่ฝันมาก่อนว่าตัวเองจะรู้จักเขิน...ผู้หญิง “ทำไมท่านไม่หาเสื้อผ้าให้ข้าก่อนที่จะหาให้ตัวเอง” แทนที่จะละสายตาจากร่างสูงที่กำลังตั้งท่าจะปลดเชือกผูกคอเสื้อ ดีรยากลับนึกสงสัย “ชุดเดิมของเจ้าก็สวยดีอยู่” สวยดีอยู่หรือ...ดีรยาก้มมองตัวเอง ชุดกระโปรงยาวสีขาวที่เธอสวมอยู่ยังไม่สกปรกมากก็จริง แต่จะเรียกว่าสวยสะอาดก็ไม่ได้ “แต่ข้าอยากใส่ชุดใหม่” นางยืนยันหนักแน่น เหตุผลหลักคือไม่อยากใส่ชุดที่ใส่มาแล้วสามวันเต็มๆ “ข้าไม่มีเสื้อผ้าผู้หญิงให้เจ้าหรอก” อัคคามาร์บอกอย่างอ่อนอกอ่อนใจและลงมือถอดเสื้อผ้าของตัวเองโดยไม่หันมองต้นเหตุแห่งความกระอักกระอ่วนใจอีก “ไม่มีเลยหรือ” หันมองรอบตัวคล้ายจะสำรวจว่าในห้องนี้พอจะมีอะไรที่เรียกว่าเสื้อผ้าผู้หญิงได้บ้าง “ไม่มี” “ท่านมีน้องสาวไหม ข้าอาจจะใส่ชุดของนาง” “ไม่มี ถึงจะมีแต่เสื้อผ้าของนางก็ไม่ได้อยู่ที่นี่” คนถูกเซ้าซี่เริ่มหัวเสียที่สาวน้อยวัยละอ่อนยังนั่งมองเขาอยู่หน้าตาเฉย ในขณะที่เขาถอดเสื้อทั้งนอกและในออกพ้นตัวไปแล้ว และกำลังจะเริ่มถอดกางเกง “ภรรยาล่ะ” “ไม่มี ! และไม่มีเสื้อผ้าผู้หญิงแม้แต่ชิ้นเดียวในปราสาทของข้า” ไม่เข้าใจเหมือนกันว่าทำไมเขาต้องตวาดเสียงดังกลับไปเพียงแค่ได้ยินคำว่าภรรยา ครั้นเมื่อเห็นนางสะดุ้งตาโตมองอย่างไม่รู้เรื่องรู้ราวก็ยิ่งทำให้เขาไม่ปกติ ในเมื่ออยากมอง ก็เชิญมองให้เต็มอิ่ม อัคคามาร์ดึงเส้นหนังรัดกางเกง ปลดกระดุมไม้สามเม็ดแล้วชำเลืองหางตามองไปเห็นดวงตากลมโตของสาวน้อยเบิกกว้าง รอยยิ้มลึกลับกระตุกขึ้นที่มุมปากก่อนจะตั้งท่ารูดมันลงจากสะโพก ดีรยาอ้าปากกว้าง ผวาตัวลนลานหันหลังให้ ก่อนจะผุดลุกขึ้นอย่างขัดเคือง “ถ้าเช่นนั้น ข้าจะหาชุดใส่ให้ตัวเอง” “ข้าว่าเจ้าคงทำแบบนั้นได้ไม่ยาก” ในเมื่อนางเป็นดาวเหมื่อนมีพลังวิเศษมากมาย ทำไมจะเสกเสื้อผ้าให้ตัวเองสักชุดไม่ได้ “จากเสื้อผ้าของท่าน”

ข้อมูลเพิ่มเติม

  • สำนักพิมพ์ : Love Corner
  • บาร์โค้ด : 9000040926
  • จำนวนหน้า : 341
  • หมวดหมู่ : นิยาย

สินค้าที่เกี่ยวข้องดูทั้งหมด >

รีวิว

  • 5
    0%
  • 4
    0%
  • 3
    0%
  • 2
    0%
  • 1
    0%
0.0
0 รีวิว