รายละเอียด : ศิลปะและอำนาจแห่งการมองเห็น (What you don’t see will hurt you)

  มนุษย์สร้างคำคุณศัพท์มากมายเพื่อเรียกชื่อความรู้สึกที่เกิดจากการมองเห็น - ความสุข, ความทุกข์, ความสวย, น่าเกลียด, ปวดร้าว, เย้ายวนใจ, อำมหิต, ยิ่งใหญ่, ต่ำต้อย, วิปริต ฯลฯ และมีความรู้สึกอีกมากมายที่เราไม่อาจเรียกชื่อได้จากสิ่งที่เห็นเช่นกัน อาจกล่าวได้ว่าสรรพนามแทนความรู้สึกโดยเกือบทั้งหมดนั้นคือภาพจำลองของดวงตามนุษย์ ถึงแม้ว่าผัสสะแห่งการเห็นจะไม่เคยทำงานอย่างโดดๆ ก็ตาม

   แต่เมื่ออุปมาแห่งดวงตาถูกวางไว้ในตำแหน่งแห่งที่ซึ่งแยกขาดจากกันเสียมิได้กับความคิดทางการเมืองและระเบียบทางศีลธรรม วิถีแห่งการมองเป็นไปเพื่อการปกครองและการมองเพื่อเย้ยหยันท้าทายอำนาจ เราต่างถูกมองและเราต่างกำลังมอง เราต่างถูกทอดทิ้งไร้การเหลียวแลและเราต่างกำลังมองหาความสำคัญเพื่อตัวเราเอง

   ในหนังสือเล่มนี้ถูกเขียนเอาไว้เป็นเชิงอรรถ ซึ่งอ้างอิงจากสิ่งที่ปรากฏอยู่ในชีวิต ผ่านการปฏิบัติ และผลงานศิลปะชิ้นต่างๆ ที่ประกอบเข้าด้วยกัน

---