รายละเอียด : ชายาป่วนกวนวังหลัง เล่ม 4

เมิ่งอวิ๋นเสียงทนไม่ไหวอีกต่อไป เหตุใดหลังจากที่นางทะลุมิติมา นางถึงไม่สามารถพลิกเมฆด้วยมือซ้ายและสั่งฝนด้วยมือขวาได้ ใช้ไหวพริบบริหารราชสำนัก หรือเพลิดเพลินไปกับหนุ่มหล่อสามพันคนในฮาเร็ม? เหตุใดหลังจากที่ทะลุมิติมาแล้วนางจึงเป็นเพียงปลาเค็มที่ถูกกักบริเวณอยู่แค่ที่นี่ เป็นไปได้หรือไม่ว่าการเดินทางมาตลอดชีวิตของนางจะต้องมาจบลงเช่นนี้?
ผู้น้อยเสนาบดี “ไท่จื่อ มีหญ้าขึ้นบนศีรษะของท่านจนกลายเป็นสีเขียวแล้ว มาถอนหญ้ากันเถิด”
หวงจื่อลำดับที่หก จิ่งฮวา “ช่างโง่เขลา อวิ๋นเสียงคือรักแท้ของข้า และเป็นว่าที่ฮองเฮาในอนาคต”
ไท่จื่อ จิ่งหรง “เปิ่นหวางไม่ใช่แตงกวาเน่า จึงไม่จำเป็นต้องเคลือบเงาอีก”

---