319 หน้า
0 x 0 x 0 CM
0.397 KG
9786164994478
5 ส.ค. 2566
สวี่เว่ยหรานในชุดคลุมตัวยาวสีขาวสะอาด ในมือถือพัดเล่มหนึ่งเอาไว้ ริมฝีปากบางเป็นสีชมพูอ่อนเหมือนดอกท้อ พร้อมกับรอยยิ้มที่ยังคงประดับอยู่บนใบหน้าเช่นเดิมสวี่เว่ยหรานยังคงเป็นเหมือนกับตอนที่พวกเขาเพิ่งพบกัน บุคลิกคุณชายเจ้าสำราญ หล่อเหลาสง่างามเพียงแต่ใบหน้ายิ้มแย้มนั้นกลับเหมือนหน้าเนื้อใจเสือ ทำให้คนจำเป็นต้องระมัดระวังให้ดีช่างเป็นสุภาพบุรุษจอมปลอมเสียจริงๆ“คุณหนูเล็กสกุลเซียว ไม่ได้พบกันนานเลย” ดวงตางดงามของสวี่เว่ยหรานมองสำรวจซูฉีฉีขึ้นๆ ลงๆ ไม่คิดจะหันมองทางเหลยอวี้เฟิงแม้แต่น้อย ทำประหนึ่งว่าเขาไม่มีตัวตนอยู่ที่นี่“เรียกข้าว่าซูฉีฉี” ซูฉีฉีเอ่ยเน้นย้ำออกมาอีกครั้งนางรับปากม่อเวิ่นเฉินว่าตัวเองจะเป็นซูฉีฉี เช่นนั้นนับตั้งแต่ตอนนี้ไป ไม่ว่าใครๆ ก็จะไม่ให้เรียกนางว่าเซียวซู่ซู่อีก“ได้สิ” สวี่เว่ยหรานพยักหน้าลงอย่างไม่ใส่ใจ “ไม่ทราบว่าแม่นางฉีฉีมาหาข้ามีธุระอันใด? ถ้าหากข้าจำไม่ผิด จันทรญาณได้อยู่ในมือของท่านไปแล้ว”