รีวิวโดยสำนักพิมพ์ : แล้วเราจะได้พบกันอีก ณ ห้องสมุดปารีส The Paris Library

"หนังสือก็เหมือนคน ถ้าไม่ได้พบปะเจอะเจอผู้คน ก็ไม่มีอยู่" ประโยค
ดังกล่าวจาก แล้วเราจะได้พบกันอีก ณ ห้องสมุดปารีส อธิบายการมี
อยู่ของสิ่งที่เราเรียกว่าหนังสือได้อย่างน่าขบคิด กล่าวคือ หนังสือจะ
ไม่มีความหมายเลยหากไม่มีผู้อ่าน นักอ่านเป็นเหมือนผู้เขียนความ
หมายให้วัตถุ ซึ่งความหมายที่ถูกเขียนออกมาย่อมไม่เหมือนกัน
ความหมายของหนังสือจึงเป็นสิ่งลืนไหล เปลี่ยนแปลงไปตามปัจเจก
บุคคล

นักอ่านจะพบว่าตัวละครในเรื่องต่างให้ความหมายต่อหนังสือแตกต่าง
กันไป บางคนมองว่าหนังสือเป็นสิ่งสำคัญต่อโลกเหลือเกิน บางคนโกรธ
ที่คนอื่นไม่เข้าใจในความรักต่อหนังสือของตัวเอง บางคนมองว่าหนังสือ
เป็นสิ่งไร้ประโยชน์ บางคนพร้อมตายเพื่อปกป้องหนังสือ บางคน (หรือ
บางประเทศ) อยากแบนหนังสือเพราะมองว่าหนังสือทำให้สังคมเกิด
ความแตกแยก

การปะทะกันของความหมายตลอดทั้งเรื่องจะเชิญชวนให้เราตั้งคำถาม
ต่อทุกสิ่งทุกอย่าง เพราะตัวละครทุกตัวในเรื่องต่างมีข้อผิดพลาดในตัวเอง
(Flawed Character) ความหมายที่พวกเขาสร้างให้หนังสือย่อมไม่ใช่
สิ่งที่ถูกต้องเสมอไป จริงหรือที่เราทุกคนต้องรักในหนังสือเหมือนเธอ
จริงหรือที่หนังสือทำให้สังคมแตกแยกเหมือนที่คุณบอก จริงหรือที่หนังสือ
จะช่วยให้ทุกคนเอาชีวิตรอดจากสถานการณ์คับขันเหมือนที่เธอเจอ

และเมื่อเราตั้งคำถามต่อทุกความหมาย ความยิ่งใหญ่ของหนังสือยิ่ง
ปรากฏชัดตรงหน้า หนังสือจะเป็นอะไรในสายตาใครก็ได้ เพราะไม่มีอยู่
จึงมีอยู่ทุกหนทุกแห่ง เพราะในท้ายที่สุด หนังสือนั้นกว้างใหญ่เกินกว่า
จะถูกตีกรอบอยู่ในความหมายใดความหมายหนึ่ง

ความคิดนี้อาจด้อยค่าตัวเรามากเกินไป ทำให้นักอ่านดูโดดเดี่ยวไร้ซึ้งพลัง
เพราะสิ่งที่เราอ่านไม่มีทางครอบคลุมความเป็นไปได้อันเป็นอนันต์ที่หนังสือ
มอบให้เราได้ แต่เพราะเหตุนี้เองไม่ใช่หรือที่จะทำให้เราอ่านหนังสือได้โดย
ปราศจากกรอบอันใด

แพรวสำนักพิมพ์