รายละเอียด : รักของยัยเด็กดื้อ กับ นายขี้งอน

"ไม่มีใครตายเพราะจูบหรอกรู้มั้ย " ไบรอันต์ก้มลงกระซิบข้างหูเบาๆด้วยเสียงที่เซ็กซี่ "ใครจะไปรู้" ฉันเถียงกลับหน้าแดงระเรื่อฉันเหนื่อยหอบจนหายเข้าแรงๆให้ถึงปอดก่อนที่จะเป็นลมตายไป"แค่จูบเหนื่อยแล้วหรอ ฮึ " ไอ้คนตรงหน้ายิ้มเยาะ ผลักฉันล้มนอนบนโซฟาขึ้นคร่อม ปัดปอยผมที่ติดแก้มออกให้จุ๊ฟเขาหอมแก้มฉัน"หายใจไม่ทันนี่" ฉันเถียงเขากลับหน้าง่ำจุ๊บเขาจุ๊บปากฉันอีกแล้ว แล้วยังจะมาทำหน้าตาหล่อๆใส่ฉันอีก แค่นี้ก็จะละลายตายอยู่แล้วนะ"ไม่มีใครตายเพราะจูบหรอกรู้มั้ย " ไบรอันต์ก้มลงกระซิบข้างหูเบาๆด้วยเสียงที่เซ็กซี่"ใครจะไปรู้" ฉันเถียงกลับหน้าแดงระเรื่อ....."อื้อ..." ฉันครางด้วยความรำคาญไม่รู้อะไรมากวนอยู่แถวๆหน้าอก แต่ปัดเท่าไหร่ก็ไม่ยอมออก แล้วนี้ฉันหลับไปตอนไหนเนี่ยจำได้ครั้งสุดท้ายฉันดูรูปจากโทรสับอยู่นี่น่า"จะดิ้นทำซากอะไรนักหนา""เอะ?...เฮ้ย..." ฉันหันไปตามเสียงทันทีก็เห็นไอ้คนใจร้ายทำหน้าหล่อๆคิ้วขมวดกอดฉันจากด้านหลัง"ปล่อย! อื้ออ!" ฉันผลักไอ้คนใจร้ายที่กอดฉันออกแต่ดูเหมือนมันจะไม่ได้ผลเขาไม่ยอมปล่อยแถมกอดแน่นกว่าเดิมอีกด้วย"นอน ง่วง!" พูดน้ำเสียงเข้ม กลัวตายแหละ แบร่ๆ"อย่าจับไบรอันต์" ฉันส่งเสียงปรามคนมือไว้ ก็ตอนนี้มือไอ้คนใจร้ายกำลังลูบไล้หน้าอกฉันเล่นนะสิ บ้าจริง"จับหน่อย" ไอ้คนหน้ามึนยังมีหน้ามาขอจับนมคนอื่นซึ่งๆหน้าแบบนี้อีก"ไม่!.." ฉันปฏิเสธเสียงแข็ง"ตอนเด็กฉันยังจับได้เลย" ไอ้คนหน้ามึนผงกหัวขึ้นมาตอบหน้าตาย นั้นมันตอนเด็กนะเว้ย

---