รายละเอียด : หน้าที่ของมนุษย์

หน้าที่ของมนุษย์

เดี๋ยวนี้เราก็มองเห็นอยู่แล้วว่า ความเจ็บไข้ หรือความตายเป็นภัยที่คุกคาม ทีนี้เราจะเอาชนะความเจ็บไข้หรือความตายให้ได้เราก็จะต้องละเหยื่อในโลกเสีย คือว่าถ้าเรายังไปยินดี หรือไปหวังอะไรในเรื่องโลกๆ แล้ว ความเจ็บไข้และความตายมันจะคุกคามเอา...เราเป็นทุกข์เพราะเรายังหวังอยู่ในโลก เรายังติดอยู่ในโลก ยังติดอยู่ในสิ่งสวยๆ งามๆ ของสังสารวัฏ พอเรามองเห็นว่ามันเป็นของมานาชั่วครั้งชั่วคราว และหลอกลวงให้เราเป็นทุกข์ ดังนี้แล้ว เราก็ไม่หวังที่จะกินเหยื่อ... จิตมามองเห็นว่าไม่มีอะไรที่น่าไปเอา ไม่มีอะไรที่น่าไปเป็น ที่โลกไหนหรืออย่างไร ดังนี้แล้ว จิตก็น้อมไปสู่สันติ... ซึ่งเท่ากับเราเอาชนะความเจ็บไข้หรือความตายได้...

เอกสารชุดมองด้านใน

แสดง ณ สวนโมกขพลาราม ไชยา

๒๓ มกราคม ๒๕๑๔

สารบัญ : หน้าที่ของมนุษย์

• มนุษย์ของพระเจ้า กับ คนของกิเลส
• หัวใจพุทธวจนะที่ถูกมองข้าม (อิทัปปัจจยตา)
• หนังสือพิมพ์ คือผู้บันดาลโลก
• สวรรค์นั่นแหละ คือนรก!
• ทำอย่างไรกับปัญหาตาย-เกิด
• เมตตาหานิยม
• โลก พ้นยุคมิคสัญญี ได้ อย่างไร?
• ยิ่งพัฒนาวัตถุ ยิ่งห่างไกลสันติภาพ!
• หน้าที่ที่ทุกคนหลบหลีกไม่ได้

เนื้อหาปกหลัง : หน้าที่ของมนุษย์

หน้าที่ของมนุษย์

"คำว่า มนุษย์ ที่แปลว่ามีใจสูงนั้น มันหมายความว่าเป็นสัตว์ที่มีโพธิ คือมีปัญญา มีสติปัญญา แล้วกำลังงอกงามไปตามอำนาจของสิ่งที่เรียดว่าโพธิ ส่วนคนนั้นหนาอยู่ด้วยกิเลสแล้วกำลังงอกงามไปตามอำนาจของกิเลส พวกหนึ่งงอกงามไปตามอำนาจของโพธิ พวกหนึ่งงอกงามไปตามอำนาจของกิเลสอย่างนี้นั้นจะเหมือนกันอย่างไร"

---