130 หน้า
10.5 x 18 x 0.8 CM
0.108 KG
9786167552644
8 เม.ย. 2559
Your Country My Home
PICHET SAENGTHONG
ภาคผนวก : จดหมายถึงเพื่อน
หากบทกวีคือที่งอกของความงาม
ข้าพเจ้าขอถามท่าน
แผลที่เหวอะหวะกันอยู่เมื่อวาน
วันนี้สมานได้อย่างไร?
ข้าพเจ้าพยายามที่จะเป็น นายภาษา อย่างยิ่งในหนังสือเล่มนี้ บนฐานของความเชื่อว่า ร้อยกรอง/กลอน/บทกวี เป็นบทบันทึกของคนๆหนึ่ง ภายหลังเกิดอารมณ์ความรู้สึกสะท้อนกลับไปกลับมาต่อเหตุการณ์หนึ่งๆ แต่หลายครั้งหลายหนภาษาก็ดิ้นรนตัวเองเพื่ออ่านและอธิบายสิ่งที่ข้าพเจ้ารู้สึกและไม่รู้สึกว่ารู้สึกหลายๆครั้งภาษาจึงหลุดรอดไปจากเงื้อมมือข้าพเจ้า กลายเป็นตัวของตัวเองชนิดที่ไม่สนใจจังหวะคำ ไม่สนใจเสียงเอ/โท/ตรี/จัตวา ไม่สใจสระเสียงสั้น สระเสียงยาว
ข้าพเจ้าจึงรู้สึกเหมือนถูกตอกหน้าที่ไม่สามารถควบคุมมันให้อยู่ในกรอบได้
หลายหนหลายครั้ง ภาษามันก็อยากจะพูดอะไรที่ตรงไปตรงมา ดิบๆ ด้านๆ อยากพูดถึงสิ่งที่ เป็นธรรมดาสามัญ อยากบรรยายภาพคนกินข้าว อยากจะวิพากษ์วิจารณ์และสำรากอารมณ์ อยากดุด่าบางอารมณ์ที่ไม่คู่ควร ให้ปรากฏตัวอยู่ในขบวนแถวของบทกวี
เวลาเช่นนี้นี่เองข้าพเจ้าได้พบว่า ข้าพเจ้าได้สะท้อนตัวเองออกไปอย่างที่ใจอยากสะท้อนส่วนจะงดงามขนาดไหนก็ปล่อยให้เป็นภาระของภาษามันเอง
ด้วยวิธีการเช่นนี้นี่เอง ที่ทำให้ข้าพเจ้าได้มีชื่อติดแปะอยู่บนปกหนังสือเล่มนี้
พิเชฐ แสงทอง
English
