รายละเอียด : เพียงเสี้ยวเสน่หา

ค่ำคืนที่ระอุไปด้วยเพลิงปรารถนา กับสาวปริศนาซึงเป็นสาวบริสุทธิ์!มันทำให้กันดิศไม่อาจจะลืมเลือนเธอได้ลงแม้เพียงสักเสี้ยววินาทีและเมื่อพบเจอเธออีกครั้ง ใครจะไปคาดคิดกันว่าเจ้าหล่อนจะกลายเป็นดอกฟ้าที่ยากเกินจะเอื้อมถึง แต่ไม่ว่าจะด้วยอุปสรรคใดๆ ที่มาขวางกั้นเขาก็พร้อมจะฝ่าฟันไป ไม่ว่าจะเป็นอดีตคู่หมั้นของเจ้าหล่อน หรือลูกปืนของว่าที่พ่อตา!เมื่อตื่นขึ้นมาจากค่ำคืนอันแสนอัปยศ การพบว่าคู่หมั้นพาหญิงอื่นไปนอนในเรือนหอ ทำให้ม.ร.ว.จินต์จุฑา ประชดประชันด้วยการหิ้วผู้ชายไปนอนด้วย และเมื่อตื่นขึ้นมาแล้ว เธอก็รีบเผ่นจากเขามาอย่างรวดเร็วและอับอาย จำหน้าเขาแทบไม่ได้เสียด้วยซ้ำ ให้ตายเถอะ...ไปไกลๆ ฉันหน่อยจะได้ไหม คุณซุปตาร์รูปหล่อ “เข้าใจผิด เข้าใจผิดอะไรกัน คุณจะเถียงหรือว่าคุณจำไม่ได้ ว่าเราสองคน...”“อย่าพูดอีกได้ไหม! โอเคฉันจำได้ จำได้แล้วทุกอย่าง แล้วมันก็แค่.... คือว่า… เอ่อ...ฉันก็แค่เมา แล้วเรื่องนั้น” หญิงสาวแผดเสียงใส่เขาก่อนจะกัดริมฝีปาก สำนึกส่วนดีที่มารดาเคยพร่ำสอนกำลังทำให้เธอรู้สึกแย่ๆ ที่ต้องพูดประโยคนี้ออกมา “คุณจะมาอะไรนักหนา คุณก็แค่ผู้ชายกับคืนหนึ่งที่ฉันเมาก็เท่านั้นเอง” ‘ตายแล้ว!’ มรว.สาวร้องบอกตัวเองในใจ เมื่อทำหน้าเชิดๆ ก่อนจะปรายตามองเขา ‘อย่าเผลอทำน้ำตาไหลเชียวนะ ทำไมเราต้องมาดูถูกตัวเอง ทำตัวเป็นผู้หญิงร่านรักต่อหน้าอีตาบ้านี่ด้วย แต่ก็ต้องทำแบบนี้ล่ะเจ้าขา ไม่อย่างนั้น มันก็ไม่จบเสียที’ “หืม?” กันดิศหรี่ตา เขากวาดมองใบหน้างดงามที่แดงเรื่อของหญิงสาว คำพูดจากริมฝีปากอิ่มที่ได้ยินนั้น ฟังแล้วมันขัดกับสิ่งที่เขาได้รับจากเธอยิ่งนัก ถ้าเธอเป็นผู้หญิงที่ไปไหนกับใครต่อใครง่ายดายแล้ว คงจะไม่สะอาดบริสุทธิ์จนถึงมือเขาแน่นอน“ได้ยินแล้ว ก็เลิกราวีฉันเสียทีนะคะ คุณเกรท” เมื่อตั้งสติที่กระเจิดกระเจิงกลับคืนมาได้ ม.ร.ว.จินต์จุฑา ก็สวมหน้ากาก ม.ร.ว.สาวที่เย่อหยิ่งทันที เธอทำหน้าเย็นชาใส่เขา นัยน์ตากลมโตวาวหวานมองเขาด้วยประกายตาเหยียดๆ ประโยคต่อมาแทบจะทำให้กันดิศสะอึก“คุณก็ไม่ได้ดีเด่นอะไร ที่มากพอจะทำให้ฉันจดจำกระมังคะ ฉันถึงได้ลืมสนิทได้แบบนี้”“อะไรนะ” “ฉันว่าเราเลิกคุยกันเรื่องไร้สาระนี่ดีกว่าค่ะ มาทำงานกันดีกว่า ตอนนี้เวลางาน ไม่ใช่เวลาของเรื่องส่วนตัวที่มันไร้สาระ” เธอมุดออกมาเสียจากวงแขนแข็งแรงที่กักเธอไว้ เพราะเจ้าของอ้อมแขนกำลังอึ้ง กับสิ่งที่ได้ยิน กันดิศหันขวับตามเธอ มือใหญ่คว้าหมับเข้าที่ข้อมือบางทันที ก่อนจะเอ่ยถามเธอเสียงห้าว นัยน์ตาคมดุจเหยี่ยวที่มองจ้องเธอเป็นประกายวับด้วยความโกรธขึ้งที่ถูกปรามาสเอาแบบนั้น“คุณว่าอะไรนะ? ผมไม่ได้ดีเด่นอะไร พระช่วย! ถ้างั้นเอาแบบนี้ ผมจะลองดูว่าผมไม่ได้มีอะไรดีเด่นอย่างที่คุณว่าจริงๆ คุณเจ้าขา”ไอ้ผู้ชายคืนหนึ่ง ในคืนที่คุณเมานี่แหละ จะจับคุณมาจองจำไว้ในห้องหัวใจ เป็นทาสรักของผมเสียให้เข็ด! ฮึ่ม!

---