ถ้าแกชอบสามชาวบ้านตามตลาดนัดแบบที่เขาไม่มีหัวคิดอะไรมากนัก ก็คงไม่ต้องกังวลว่าแม่สาวพวกนั้นจะรักพ่อค้าแบกะดินได้หรือเปล่า ปัญหาอยู่ที่ใครหรือ ปัญหาอยู่ที่แกนี่ไง เพราะแกจะไม่ชอบแม่สาวชาวบ้านอยู่ดี คนที่แกมองนั้นยังกับออกมาจากนิยายคลาสสิกก็ไม่ปาน -- 'ลารา'

มันเริ่มต้นเหมือนทุ่งดอกไม้ที่ได้เวลาเบ่งบาน ทั้งสวยสดและหอมหวาน โลกสวยงามเกินบรรยาย ผมได้แต่เฝ้าดู ไม่มีสิทธ์แตะต้องความรู้สึกเช่นที่เพื่อนเป็นอยู่ พวกเขามีความรัก ผมก็มีความรัก ความรักกำลังพาพวกเขาเดินหน้าสู่อนาคต ส่วนผมถูกความรักผูกตรึงไว้ในที่แห่งหนึ่ง เป็นสวนเงียบแห่งอดีตกาล หยุดนิ่งอยู่ตรงนั้น ได้แต่มองดูเพื่อนๆ เคลื่อนไกลออกไปทุกที -- 'เขาเบ่งบาน... ชั่วกาลนานแล้ง'

เธออาจแต่งกายตามอย่างแม่หรือยาย จึงสวมเสื้อคอกระเช้าโดยไม่สวมเสื้อใน นุ่งผ้าถุงเหน็บรั้งอย่างง่ายๆ แต่ใครกันสอนให้เธอทับชายเสื้อไว้ในขอบผ้าถุง การได้เห็นส่วนเว้าของเอวเป็นเรื่องสำคัญ กันและสะโพกของผู้หญิงจะดูว่างดงามเพียงใด จำเป็นจะต้องเห็นเอวไปพร้อมกันด้วย เสื้อคอกระเช้าซึ่งควรจะพองหลวมเมื่อถูกรวบทับชายไว้ ก็กลับขึงตึงแนบเนื้อ ขนาดของทรวงอกจึงถูกเปิดเผยในทันที โอ... แม่คุณเอ๋ย --'ฝันแห้ง'

ราวถูกโยนเข้าเตาหลอม สิบปีให้หลังพวกเธอกลับกลายคล้ายเป็นคนคนเดียวกัน โปรยทองมองตัวเองแล้วรู้สึกว่าหล่อนกำลังเป็นเช่นที่เพื่อนเคยตั้งข้อสังเกต ไว้ โปรยทองคนเดิมหายไปแล้ว กลายเป็นใครคนหนึ่งเหมือนกับหญิงเพื่อนบ้านวัยเดียวกัน เหมือนกับเมียของคนขายแก๊ส เมียของช่างซ่อมรถ เมียตำรวจ และเมียของใครต่อใคร "อิสตรี"