มนตร์จุมพิตพยัคฆ์ร้าย

  • ผู้เขียน :
  • สำนักพิมพ์ : RAKLAMOON
  • ประเภทของสินค้า : E-Books
  • บาร์โค้ด : 9000048498
ลายพยัคฆ์ ศารทูล นักธุรกิจผู้ซ่อนความลับแห่งเผ่าพันธุ์ครึ่งคนครึ่งเสือของตนเองไว้ภายใต้ใบหน้าดุดัน ดวงตาที่แสนลึกลับ น่าค้นหา หากก็ทรงเสน่ห์จนยากจะต้านทาน เขาไม่เคยสนใจผู้หญิงคนไหนจริงจัง ยกเว้นเพียงคนเดียว เหมือนแพร ณัฐนันท์ เด็กสาววัยใส ผู้ต้องตกอยู่ในความดูแลของเขาตามพินัยกรรมที่บิดาทิ้งไว้ให้ ในค่ำคืนที่บิดาถูกฆาตกรรม ชีวิตของเหมือนแพรก็พลิกผันจากหน้ามือเป็นหลังมือ เมื่อชายลึกลับผู้หนึ่งมาปรากฏตัวต่อหน้าเธอ บังคับขู่เข็ญด้วยดวงตาสีนิชประกายเหลือบอำพันทรงอำนาจ และประกาศกร้าวว่าเป็นผู้ปกครองของเธออีกด้วย หญิงสาวไม่ไว้ใจ ไม่เชื่อใจเขาเลยแม้สักนิด แน่นอนว่าเธอติดหนี ทว่าแม้จะวิ่งไปไกลเท่าไหร่ก็ไม่อาจหนีพ้นกรงเล็บของเขาได้...เป็นกรงเล็บที่มีทั้งความปรารถนาอันเร่าร้อน ความนุ่มละมุนแสนหวาน และเสน่ห์อันยากจะต้านทานยิ่งนัก! เขาเห็นเธอเป็นกระต่ายตัวเล็กๆที่จะจับกินเสียเมื่อไหร่ก็ได้ ส่วนเธอ...เห็นเขาเป็นพยัคฆ์ร้ายผู้ยิ่งใหญ่ ทรงอำนาจและน่าเกรงขาม ทว่าในมุมหนึ่ง...มุมที่มีไว้สำหรับเธอเพียงคนเดียว เขาก็เป็นแค่ผู้ชายคนหนึ่งผู้มีหัวใจรัก มอบให้เธออย่างมั่นคง หนักแน่น และไม่มีใครเสมอเหมือน! (เคยตีพิมพ์โดยใช้นามปากกาหยาดดาว) ---------------------------------------------- “อยู่กันมาตั้งสองเดือนแล้ว ฉันเคยทำอะไรเธอมากกว่าจูบรึไง” “แค่จูบ ก็...มากเกินไปแล้วค่ะ” “แต่ฉันชอบ” คนฟังเบิกตากว้างเท่าไข่ห่าน อ้าปากค้างอย่างไม่คิดว่าจะได้ยินคำนั้นจากปากของเขา “ชอบยังไงก็ไมควรค่ะ คุณเป็นผู้ปกครองของฉันนะ” คนถูกทักท้วงเลิกคิ้ว แล้วยักไหล่ด้วยท่วงท่าชวนมอง “พอพ้นคืนนี้ก็ไม่ใช่แล้ว...จริงไหม” ไม่รอให้เธอได้เอ่ยคำใด เขาแตะริมฝีปากลงบนเรียวปากของเธอแผ่วเบา...เพียงแค่นั้นเหมือนแพรก็ตัวแข็งทื่อ หัวใจเหมือนจะหยุดเต้นไปเสี้ยววินาที พอเขาถอนริมฝีปากออก เขาก็กระซิบบอกด้วยเสียงสั่นพร่าว่า “ปากเธอหวานมาก สาวน้อย” เป็นคำพูดที่ทำให้แก้มของเธอแดงปลั่ง ความร้อนวูบวาบไปทั่วทั้งร่างจนเธอคิดว่าตัวเองคงจับไข้เสียแล้ว “อ้อ...ฉันลืมบอกไป” เขาไล้ปลายนิ้วกับแก้มของเธอ พร้อมกับเอ่ยด้วยสุ้มเสียงที่เปี่ยมด้วยความหวัง “ฉันมีของขวัญวันเกิดให้เธออีกอย่าง” สิ้นเสียงนั้น ลายพยัคฆ์ก็บดจูบลงมา คราวนี้ไม่แค่แตะ แต่เป็นการจูบจริงๆ จูบแบบที่เขาเคยละเลียดชิมเมื่อคราวก่อนนั่นล่ะ แต่วันนี้มันนุ่มนวลและอ่อนโยนกว่าเดิมหลายเท่านัก เหมือนแพรพยายามขัดขืนแล้ว อย่างน้อยเธอก็คิดว่าเธอขัดขืน ไม่ได้ยินยอมง่ายๆ แต่ไม่รู้เพราะเธอชอบจูบของเขาด้วยหรือเปล่า การขัดขืนจึงกลายเป็นการดิ้นขลุกขลักเพียงเล็กน้อยเท่านั้นเอง จูบของเขาไม่ต่างอะไรกับยาเสพติด เมื่อได้ลองครั้งหนึ่งแล้ว เธอก็ตัดใจผลักรอยจูบนั้นออกไปไม่ได้
จำนวน :

1

330.00 บาท

269.00 บาท

"คุณประหยัดไป 61.00 บาท (18.48 %)"

"จำนวนคะแนนที่ได้รับ 10 แต้ม"

Add to Wish List

สินค้าที่เกี่ยวข้องดูทั้งหมด >

ข้อมูลเพิ่มเติม

  • สำนักพิมพ์ : RAKLAMOON
  • บาร์โค้ด : 9000048498
  • จำนวนหน้า : 380
  • หมวดหมู่ : นิยาย

รายละเอียด

ลายพยัคฆ์ ศารทูล นักธุรกิจผู้ซ่อนความลับแห่งเผ่าพันธุ์ครึ่งคนครึ่งเสือของตนเองไว้ภายใต้ใบหน้าดุดัน ดวงตาที่แสนลึกลับ น่าค้นหา หากก็ทรงเสน่ห์จนยากจะต้านทาน เขาไม่เคยสนใจผู้หญิงคนไหนจริงจัง ยกเว้นเพียงคนเดียว เหมือนแพร ณัฐนันท์ เด็กสาววัยใส ผู้ต้องตกอยู่ในความดูแลของเขาตามพินัยกรรมที่บิดาทิ้งไว้ให้ ในค่ำคืนที่บิดาถูกฆาตกรรม ชีวิตของเหมือนแพรก็พลิกผันจากหน้ามือเป็นหลังมือ เมื่อชายลึกลับผู้หนึ่งมาปรากฏตัวต่อหน้าเธอ บังคับขู่เข็ญด้วยดวงตาสีนิชประกายเหลือบอำพันทรงอำนาจ และประกาศกร้าวว่าเป็นผู้ปกครองของเธออีกด้วย หญิงสาวไม่ไว้ใจ ไม่เชื่อใจเขาเลยแม้สักนิด แน่นอนว่าเธอติดหนี ทว่าแม้จะวิ่งไปไกลเท่าไหร่ก็ไม่อาจหนีพ้นกรงเล็บของเขาได้...เป็นกรงเล็บที่มีทั้งความปรารถนาอันเร่าร้อน ความนุ่มละมุนแสนหวาน และเสน่ห์อันยากจะต้านทานยิ่งนัก! เขาเห็นเธอเป็นกระต่ายตัวเล็กๆที่จะจับกินเสียเมื่อไหร่ก็ได้ ส่วนเธอ...เห็นเขาเป็นพยัคฆ์ร้ายผู้ยิ่งใหญ่ ทรงอำนาจและน่าเกรงขาม ทว่าในมุมหนึ่ง...มุมที่มีไว้สำหรับเธอเพียงคนเดียว เขาก็เป็นแค่ผู้ชายคนหนึ่งผู้มีหัวใจรัก มอบให้เธออย่างมั่นคง หนักแน่น และไม่มีใครเสมอเหมือน! (เคยตีพิมพ์โดยใช้นามปากกาหยาดดาว) ---------------------------------------------- “อยู่กันมาตั้งสองเดือนแล้ว ฉันเคยทำอะไรเธอมากกว่าจูบรึไง” “แค่จูบ ก็...มากเกินไปแล้วค่ะ” “แต่ฉันชอบ” คนฟังเบิกตากว้างเท่าไข่ห่าน อ้าปากค้างอย่างไม่คิดว่าจะได้ยินคำนั้นจากปากของเขา “ชอบยังไงก็ไมควรค่ะ คุณเป็นผู้ปกครองของฉันนะ” คนถูกทักท้วงเลิกคิ้ว แล้วยักไหล่ด้วยท่วงท่าชวนมอง “พอพ้นคืนนี้ก็ไม่ใช่แล้ว...จริงไหม” ไม่รอให้เธอได้เอ่ยคำใด เขาแตะริมฝีปากลงบนเรียวปากของเธอแผ่วเบา...เพียงแค่นั้นเหมือนแพรก็ตัวแข็งทื่อ หัวใจเหมือนจะหยุดเต้นไปเสี้ยววินาที พอเขาถอนริมฝีปากออก เขาก็กระซิบบอกด้วยเสียงสั่นพร่าว่า “ปากเธอหวานมาก สาวน้อย” เป็นคำพูดที่ทำให้แก้มของเธอแดงปลั่ง ความร้อนวูบวาบไปทั่วทั้งร่างจนเธอคิดว่าตัวเองคงจับไข้เสียแล้ว “อ้อ...ฉันลืมบอกไป” เขาไล้ปลายนิ้วกับแก้มของเธอ พร้อมกับเอ่ยด้วยสุ้มเสียงที่เปี่ยมด้วยความหวัง “ฉันมีของขวัญวันเกิดให้เธออีกอย่าง” สิ้นเสียงนั้น ลายพยัคฆ์ก็บดจูบลงมา คราวนี้ไม่แค่แตะ แต่เป็นการจูบจริงๆ จูบแบบที่เขาเคยละเลียดชิมเมื่อคราวก่อนนั่นล่ะ แต่วันนี้มันนุ่มนวลและอ่อนโยนกว่าเดิมหลายเท่านัก เหมือนแพรพยายามขัดขืนแล้ว อย่างน้อยเธอก็คิดว่าเธอขัดขืน ไม่ได้ยินยอมง่ายๆ แต่ไม่รู้เพราะเธอชอบจูบของเขาด้วยหรือเปล่า การขัดขืนจึงกลายเป็นการดิ้นขลุกขลักเพียงเล็กน้อยเท่านั้นเอง จูบของเขาไม่ต่างอะไรกับยาเสพติด เมื่อได้ลองครั้งหนึ่งแล้ว เธอก็ตัดใจผลักรอยจูบนั้นออกไปไม่ได้

รีวิว

0 โหวต

0 จาก 5 คะแนน

  • 5 Star
    0%
  • 4 Star
    0%
  • 3 Star
    0%
  • 2 Star
    0%
  • 1 Star
    0%