ทาสรักเมียยอดเสน่หา (Slave love)

พ่อเลี้ยงเมฆา แห่งไร่คีรีรินทร์เฝ้ามองความสวยสะพรั่งของ พราวฟ้า จวบจนวันหนึ่งเขาปล้นจูบแรกของเธอท่ามกลางสายหมอกในยามเช้า ชายหนุ่มแสดงความรับผิดชอบที่ทำให้เธอถูกโพนทะนาไปทั่วไร่ ด้วยการสู่ขอหญิงสาวอย่างถูกต้อง คำครหาของคนงานในไร่เหมือนการมัดมือชกให้เธอตอบตกลงแต่งงานกับพ่อเลี้ยงเมฆา แต่นั่นยังไม่น่าขุ่นเคืองใจเท่ากับสิ่งที่พราวฟ้ายังไม่รู้ว่า จูบแรกกลางไร่ส้มเป็นแผนการของพ่อเลี้ยงจอมเจ้าเล่ห์ ที่บีบให้เธอจนมุมแบบไม่ต้องลงแรง! “มาลองเป็นเมียชาวไร่จนๆ สักห้าสิบหกสิบปีไหม” คำถามที่หลุดออกมาจากริมฝีปากหยักคล้ายทีเล่นทีจริง หากแต่ดวงตาสีเขียวอมฟ้าที่มองสบตาสีน้ำตาลใสนั้นเต็มไปด้วยความแน่วแน่มั่นคง “นานไปไหมคะ คนอื่นคงหมดโอกาสพอดี” “ก็ฉันไม่คิดจะให้โอกาสผู้ชายหน้าไหนให้มาเป็นสามีเธอต่อจากฉันอยู่แล้วนี่” พ่อเลี้ยงเมฆาสวนกลับเสียงเข้มห้วน บ่งบอกว่าไม่ค่อยสบอารมณ์กับคำตอบนี้เท่าไรนัก เมื่อได้ตีตราจอง นั่นหมายความว่าเขาจะต้องครอบครองเธอเพียงคนเดียวตลอดไป “ว่าไง จะยอมเป็นเมียฉันดีๆ หรือต้องให้ใช้กำลัง บอกเลยว่าฉันแรงเยอะนะ อดอยากปากแห้งมานาน อาจจะรุนแรงไปหน่อย ตัวเธอยิ่งเล็กๆ อยู่ด้วย คงช้ำคามือฉันแน่ๆ” “กรี๊ด! คนหยาบคาย” กำปั้นน้อยๆ ทุบเข้าที่ไหล่บึกบึนดังตุ้บ ใบหน้าแดงปลั่งด้วยความโมโหปนเขินอาย บางครั้งเธอก็เหลืออดกับคำพูดและการกระทำอันแสนป่าเถื่อนของพ่อเลี้ยงเมฆาจริงๆ “ชาวไร่ชาวสวนอย่างฉันก็เป็นแบบนี้แหละพราวฟ้า จะให้พูดจาหวานๆ มันก็กระดากปาก ว่าไง…” เขายื่นใบหน้าเข้าไปใกล้ๆ แล้วกระซิบถาม มุมปากหยักกระตุกยิ้มอย่างคนเหนือกว่า เมื่อสัมผัสได้ว่าพราวฟ้ากำลังมีความหวาดหวั่น “ยอมไหม…” “ยอมค่ะ!”
จำนวน :

1

309.00 บาท

269.00 บาท

"คุณประหยัดไป 40.00 บาท (12.94 %)"

Add to Wish List

รายละเอียด

พ่อเลี้ยงเมฆา แห่งไร่คีรีรินทร์เฝ้ามองความสวยสะพรั่งของ พราวฟ้า จวบจนวันหนึ่งเขาปล้นจูบแรกของเธอท่ามกลางสายหมอกในยามเช้า ชายหนุ่มแสดงความรับผิดชอบที่ทำให้เธอถูกโพนทะนาไปทั่วไร่ ด้วยการสู่ขอหญิงสาวอย่างถูกต้อง คำครหาของคนงานในไร่เหมือนการมัดมือชกให้เธอตอบตกลงแต่งงานกับพ่อเลี้ยงเมฆา แต่นั่นยังไม่น่าขุ่นเคืองใจเท่ากับสิ่งที่พราวฟ้ายังไม่รู้ว่า จูบแรกกลางไร่ส้มเป็นแผนการของพ่อเลี้ยงจอมเจ้าเล่ห์ ที่บีบให้เธอจนมุมแบบไม่ต้องลงแรง! “มาลองเป็นเมียชาวไร่จนๆ สักห้าสิบหกสิบปีไหม” คำถามที่หลุดออกมาจากริมฝีปากหยักคล้ายทีเล่นทีจริง หากแต่ดวงตาสีเขียวอมฟ้าที่มองสบตาสีน้ำตาลใสนั้นเต็มไปด้วยความแน่วแน่มั่นคง “นานไปไหมคะ คนอื่นคงหมดโอกาสพอดี” “ก็ฉันไม่คิดจะให้โอกาสผู้ชายหน้าไหนให้มาเป็นสามีเธอต่อจากฉันอยู่แล้วนี่” พ่อเลี้ยงเมฆาสวนกลับเสียงเข้มห้วน บ่งบอกว่าไม่ค่อยสบอารมณ์กับคำตอบนี้เท่าไรนัก เมื่อได้ตีตราจอง นั่นหมายความว่าเขาจะต้องครอบครองเธอเพียงคนเดียวตลอดไป “ว่าไง จะยอมเป็นเมียฉันดีๆ หรือต้องให้ใช้กำลัง บอกเลยว่าฉันแรงเยอะนะ อดอยากปากแห้งมานาน อาจจะรุนแรงไปหน่อย ตัวเธอยิ่งเล็กๆ อยู่ด้วย คงช้ำคามือฉันแน่ๆ” “กรี๊ด! คนหยาบคาย” กำปั้นน้อยๆ ทุบเข้าที่ไหล่บึกบึนดังตุ้บ ใบหน้าแดงปลั่งด้วยความโมโหปนเขินอาย บางครั้งเธอก็เหลืออดกับคำพูดและการกระทำอันแสนป่าเถื่อนของพ่อเลี้ยงเมฆาจริงๆ “ชาวไร่ชาวสวนอย่างฉันก็เป็นแบบนี้แหละพราวฟ้า จะให้พูดจาหวานๆ มันก็กระดากปาก ว่าไง…” เขายื่นใบหน้าเข้าไปใกล้ๆ แล้วกระซิบถาม มุมปากหยักกระตุกยิ้มอย่างคนเหนือกว่า เมื่อสัมผัสได้ว่าพราวฟ้ากำลังมีความหวาดหวั่น “ยอมไหม…” “ยอมค่ะ!”

ข้อมูลเพิ่มเติม

สินค้าที่เกี่ยวข้องดูทั้งหมด >

รีวิว

  • 5
    0%
  • 4
    0%
  • 3
    0%
  • 2
    0%
  • 1
    0%
0.0
0 รีวิว