ค้นหา ค้นหาอย่างละเอียด

ฉันยืนจ้องหน้ากับความรัก Skin Deep

ผู้เขียน :

ผู้แปล : กนกกาญจน์ เวชชวิศิษฏ์

ฉันรู้สึกคันผิวยุบยิบด้วยความประหม่าจากการที่เขาอยู่ใกล้เหลือเกินและสายตาของเขาที่จับจองใบหน้าของฉัน

แพรวสำนักพิมพ์

9786161812072

340

14.5 x 20.9 x 2.0 cm

423 g

นิยายแปลโรแมนติก

Paperback

หนังสือแปล,วรรณกรรมแปล,นวนิยายแปล,นิยาย

Send to friend

Books

ราคา 345.00 บาท

310.50 บาท

ฉันยืนจ้องหน้ากับความรัก Skin Deep

เสียงกลองระเบิดจากสเตอริโอ ลินด์ซีย์ร้องอุทานและเอื้อมมือไปด้านหน้ารถเพื่อเร่งเสียงเพลงโปรดของเธอ หนุ่มๆ เบาะหน้าหัวเราะร่วนและร็อบก็ยกเท้าขึ้นพาดบนช่องเก็บของ ฉันยิ้มราวกับกำลังสนุกสนานเสียเต็มประดาขณะนั่งเบียดเสียดอยู่ตรงกลางระหว่างชาร์ล็อตต์กับซาร่าห์ในเบาะหลัง โดยมีลินด์ซีย์เต้นยึกยักอยู่บนตัก ฉันภาวนาให้สตีเว่นลดความเร็วลง การที่รถวิ่งโคลงเคลงไปตามทางคดเคี้ยวของถนนชนบทแบบนี้ทำให้ท้องไส้ของฉันปั่นป่วน เขาไม่ควรจะขับรถเร็วขนาดนี้ ชาร์ล็อตต์หัวเราะคิกคักพลางลูบหัวของร็อบเหนือพนักเบาะ ฉันดูออกว่าเธอชอบเขา เขามวนบุหรี่สอดไส้กัญชาแล้วอัดควันเข้าปอด จากนั้นก็ส่งให้เธอ เธอสูดควันเข้าไปเต็มที่ ฉันเกิดอาการสั่นเทิ้มอยู่ข้างใน พ่อกับแม่ต้องคลั่งแน่ถ้ารู้ว่าฉันอยู่ในรถกับกลุ่มคนที่เสพยา และเห็นฉันใส่เสื้อคล้องคอกับกระโปรงสั้นจุ๊ดจู๋ของลินด์ซีย์ ชาร์ล็อตต์ยื่นบุหรี่ฉันให้ฉัน แต่ฉันส่ายหน้า เธอยักไหล่ สีหน้าของเธอดูเหยียดหยัน แล้วลินด์ซีย์ก้คว้ามันไปสูบสองสามทีก่อนจะส่งต่อให้คนอื่น

 
 
 

หลังประสบอุบัติเหตุทางรถยนต์ที่ทำให้เพี่อนสนิทเสียชีวิต และตนเองต้องมีรอยแผลเป็นบนใบหน้าติดตัวตลอดไป เจนน่าก็พยายามจะกลับมาใช้ชีวิตตามปกติอีกครั้ง ทว่ามันไม่ใช่เรื่องง่าย เจนน่าก็พยายามจะกลับมาใช้ชีวิตตามปกติอีกครั้ง ทว่ามันไม่ใช่เรื่องง่าย เพราะทุกสายตาที่มองมา ทำให้เธออยากหลีกลี้หนีหน้าผู้คน อยู่แต่ในโลกของตนเองเท่านั้น จนกระทั่งเธอได้พบกับ ไรอัน เด็กหนุ่มผู้ใช้ชีวิตอยู่บนเรือ ล่องเรือไปตามแม่น้ำ ไรอันปฏิบัติต่อเธอแตกต่างไหจากคนอื่น ทำให้เธอกล้าเผชิญหน้ากับผู้คนและกลับมาใช้ชีวิตได้อีกครั้ง แต่ท้ายที่สุดเขาคนนี้ก็ได้สร้างบาดแผลใหม่ให้กับเธอเช่นกัน บาดแผลที่เจ็บปวดยิ่งกว่าแผลใด

แพรวสำนักพิมพ์

 
เขาจะช่วยให้เธอมีชีวิตได้อีกครั้งหรือทำให้หัวใจเธอแหลกสลายยับเยิน อุบัติเหตุทางรถยนต์ทำให้ใบหน้าของเด็กสาวผู้หนึ่งเสียโฉม เธอพยายามจะกลับมาใช้ชีวิตตามปกติอีกครั้ง แต่ทุกครั้งที่เห็นสายตาของผู้คนทึ่มองมา ทุกครั้งที่เธอเหลือบมองกระจก มันทำให้เธออยากแอบซ่อนตัวหน้าตาหล่อเหลา ผู้ไม่อยู่ภายใต้กฏเกณฑ์ใดในโลกที่เธอรู้จัก เขาปฏิบัตกับเธอในรูปแบบที่เธอไม่คาดคิด เขาไม่เหมือนใครที่เธอเคยพบ ฉันจ้องมองเขา รู้สึกวูบในท้องราวกับตกจากที่สูงและพยายามอธิษฐานให้ตัวเองหายตัวไป