วสันต์พร่ำรัก

“คิดจะอ่อยทั้งไอ้ทศ ไอ้รุตเลยหรือไง?” “หนู...ไม่เคยคิดแบบนั้น” “ไม่คิดแต่ทำเลยต่างหาก เฮอะ! หน้าใส ๆ ของหล่อนคงมีไว้หลอกพวกผู้ชายสินะ” อยู่ ๆ อธิตาก็โยนความผิดใส่สายฝนโดยที่หล่อนไม่ได้ทำสิ่งใดทั้งนั้น สายฝนส่ายหน้า ขมวดคิ้ว “หนูไม่ได้อ่อยใครเลยค่ะ” “ไม่ได้อ่อยแต่ให้มัน...” ภาพวันที่หมอทศรักษ์หอมพวงมาลับกุหลาบย้อนเข้ามาในหัว อีกทั้งสายตาของสารุตที่มองก็ทำให้อธิตารู้สึกขมุกขมัวในหัวใจ “อย่าลืมนะสายฝนว่าหล่อนเป็นใคร หล่อนเป็นแค่อีตัวในกล่องที่ฉันประมูลมา” “หนู..” สายฝนสะอื้นไห้ทุกข์อยู่ในอก รู้ตัวดีว่าตนเองนั่นเป็นใคร มาจากไหน เป็นแค่เพียงนางบำเรอที่ถูกซื้อมา หล่อนจะถูกกระทำย่ำยีอย่างไรก็ได้ “ชีวิตของหล่อนเป็นของฉัน อย่าริอาจคิดตีจากฉันโดยใช้ไอ้ทศหรือไอ้รุตเป็นสะพาน!” อธิตาจิ้มเข้าที่กลางหน้าผากสายฝนแรง ๆ จนหล่อนหงายหลัง “หนูไม่เคยคิดแบบนั้นกับคุณหมอนะคะ” “เหอะ! ไม่คิดแต่ทำแล้วน่ะสิ อย่าคิดว่าฉันไม่ทันเล่ห์เหลี่ยมของหล่อนนะ” ในหัวของอธิตามีภาพทับซ้อนเรื่องราวของบงกชขณะที่มองหน้าสายฝน อธิตาสะบัดหน้าแรง ถอนหายใจหนัก จ้องสายฝนจนหล่อนกระถกตัวหนี “กรี๊ดดด!!” อธิตาจับขาหล่อนลากให้กลับมาที่เดิมกดร่างเล็กลงกับพื้นแข็ง ๆ “ฉันต้องเตือนความจำว่าหล่อนเป็นเพียงดอกไม้ไร้ค่าที่เมื่อหมดความหอมฉันก็จะทิ้งลงถังขยะ ก็..แค่นั้น”
จำนวน :

1

159.00 บาท

99.00 บาท

"คุณประหยัดไป 60.00 บาท (37.74 %)"

Add to Wish List

ข้อมูลเพิ่มเติม

  • สำนักพิมพ์ : Pamalee8
  • บาร์โค้ด : 9000054241
  • จำนวนหน้า : 177
  • หมวดหมู่ : นิยาย

รายละเอียด

“คิดจะอ่อยทั้งไอ้ทศ ไอ้รุตเลยหรือไง?” “หนู...ไม่เคยคิดแบบนั้น” “ไม่คิดแต่ทำเลยต่างหาก เฮอะ! หน้าใส ๆ ของหล่อนคงมีไว้หลอกพวกผู้ชายสินะ” อยู่ ๆ อธิตาก็โยนความผิดใส่สายฝนโดยที่หล่อนไม่ได้ทำสิ่งใดทั้งนั้น สายฝนส่ายหน้า ขมวดคิ้ว “หนูไม่ได้อ่อยใครเลยค่ะ” “ไม่ได้อ่อยแต่ให้มัน...” ภาพวันที่หมอทศรักษ์หอมพวงมาลับกุหลาบย้อนเข้ามาในหัว อีกทั้งสายตาของสารุตที่มองก็ทำให้อธิตารู้สึกขมุกขมัวในหัวใจ “อย่าลืมนะสายฝนว่าหล่อนเป็นใคร หล่อนเป็นแค่อีตัวในกล่องที่ฉันประมูลมา” “หนู..” สายฝนสะอื้นไห้ทุกข์อยู่ในอก รู้ตัวดีว่าตนเองนั่นเป็นใคร มาจากไหน เป็นแค่เพียงนางบำเรอที่ถูกซื้อมา หล่อนจะถูกกระทำย่ำยีอย่างไรก็ได้ “ชีวิตของหล่อนเป็นของฉัน อย่าริอาจคิดตีจากฉันโดยใช้ไอ้ทศหรือไอ้รุตเป็นสะพาน!” อธิตาจิ้มเข้าที่กลางหน้าผากสายฝนแรง ๆ จนหล่อนหงายหลัง “หนูไม่เคยคิดแบบนั้นกับคุณหมอนะคะ” “เหอะ! ไม่คิดแต่ทำแล้วน่ะสิ อย่าคิดว่าฉันไม่ทันเล่ห์เหลี่ยมของหล่อนนะ” ในหัวของอธิตามีภาพทับซ้อนเรื่องราวของบงกชขณะที่มองหน้าสายฝน อธิตาสะบัดหน้าแรง ถอนหายใจหนัก จ้องสายฝนจนหล่อนกระถกตัวหนี “กรี๊ดดด!!” อธิตาจับขาหล่อนลากให้กลับมาที่เดิมกดร่างเล็กลงกับพื้นแข็ง ๆ “ฉันต้องเตือนความจำว่าหล่อนเป็นเพียงดอกไม้ไร้ค่าที่เมื่อหมดความหอมฉันก็จะทิ้งลงถังขยะ ก็..แค่นั้น”

รีวิว

  • 5
    0%
  • 4
    0%
  • 3
    0%
  • 2
    0%
  • 1
    0%
0.0
0 รีวิว